Pamiętaj: Lisa Genova

Zdrowie Styl życia Lisa Genova Ulepszenie pamięci Neurologia Popularna psychologia Pamiętać Samopomoc

Nauka pamięci i sztuka zapominania

Pamiętaj: Lisa Genova

Kup książkę - Remember by Lisa Genova

Czym dokładnie jest temat książki Remember?

Pamiętaj (2021) to dokument, który bada naszą niezwykłą i niedoskonała zdolność do tworzenia wspomnień. Zagłębia się w wiele rodzajów wspomnień, które generujemy, jak ich tworzy mózg, dlaczego tak często zawodzą, i co możemy zrobić, aby jak najlepiej wykorzystać naszą niesamowitą i problematyczną zdolność przypominania szczegóły naszego życia.

Kto jest docelową publicznością w książce pamięci?

  • Osoby zainteresowane tym, jak działają nasze mózgi
  • Ktokolwiek chce dowiedzieć się więcej o ludzkiej zdolności przypominania i zapominania.
  • Ludzie, którzy martwią się o to, co dzieje się z naszą pamięcią, gdy się starzejemy

Kim jest Lisa Genova i jakie jest jej pochodzenie?

Lise Genova jest neurologistką, która przeszła szkolenie na Uniwersytecie Harvarda. Jest autorką kilku najlepiej sprzedających się powieści, które zajmują się chorobą ludzkiego mózgu, w tym Still Alice, który został nagradzany w akademii film z Julianne Moore i dostosowany do serialu telewizyjnego.

Co dokładnie jest dla mnie? Dowiedz się wszystkiego, co można wiedzieć o mocnych stronach i ograniczeniach twojego niesamowitego, ale podatnego na błędy, pamięć.

Czy masz wyraźne wspomnienie, gdzie umieściłeś klucze pojazdu? Lub, jeśli o to chodzi, gdzie zaparkowałeś swój pojazd. Jak nazywał się aktor, który grał tę rolę w tym filmie - czy wiedziałeś, kim on był? Upadki pamięci występują w ciągu dnia, a jeśli jesteś w pewnym wieku, mogą być źródłem niepokoju i troski. Zastanawiamy się, czy to początek końca naszej cywilizacji. Czy demencja czy choroba Alzheimera jest daleko? Mimo to nie obchodzi nas spamiętanie dziesiątek tysięcy słów. Możemy wyraźnie szczegółowo pamiętać szczególne chwile z naszego niemowlęctwa. Przypominamy sobie słowa popularnej piosenki sprzed dziesięcioleci. Pomimo wielu błędów i sprzeczności wspomnienie jest naprawdę niezwykłe. Notatki te, które są oparte na przeglądzie najnowszych badań neuronauki, badają siłę, słabości i funkcję systemów pamięci mózgu.

W tych notatkach dowiesz się o procesach, w których wspomnienia są tworzone, dostępne i kształtowane, a także o tym, jak i dlaczego tak dużo zapominamy. Dowiesz się również, jak się z tym pogodzić i korzystać zarówno z mocnych stron, jak i ograniczeń pamięci.

W świecie fizycznym pamięć jest aktywowana przez uwagę i wytwarzana poprzez proces kodowania i konsolidacji.

Wszystko, co widzisz, znika w ciągu 15 do 30 sekund, chyba że zostanie przeniesiony na hipokamp, ​​głęboki region mózgu, który jest odpowiedzialny za wiązanie aktywności neuronalnej w celu stworzenia pamięci długoterminowej.

Jako przykład rozważ następujące czynności: W okresie intensywnego koncentracji podczas konkretnego działania mózg przekształca surowy wkład z zmysłów w aktywność nerwową w korze przedczołowej. Kodowanie jest terminem używanym do opisania tej procedury. Po zakodowaniu informacji przechodzi do konsolidacji, gdzie są one przenoszone z kory przedczołowej do hipokampa. Aktywność neuronów jest w tym przypadku skondensowana w stabilnym wzorze. Ten układ neuronów stał się teraz częścią twojej pamięci o tej konkretnej chwili. Ale czym dokładnie jest „pamięć” i jak działa to przede wszystkim? Istnieją trzy główne rodzaje funkcji pamięci, na których polegasz w życiu codziennym: pamięć semantyczna, pamięć epizodyczna i pamięć mięśni, żeby wymienić tylko kilka. Wspomnienia, które są skonsolidowane przez hipokamp, ​​można podzielić na dwie kategorie: wspomnienia semantyczne i wspomnienia epizodyczne. Zacznijmy od semantycznych wspomnień. Jeśli zdarzy ci, że masz w kieszeni amerykańskiego grosza, idź je dalej, umieść go w dłoni i zwróć na to uwagę na chwilę. Zobaczysz, że Lincoln jest skierowany w prawo, że zdanie „w Bogu ufamy”, jest nad nim, że rok spoczywa na jego klatce piersiowej i że słowo wolność wisi na jego ramieniu.

Podczas gdy patrzysz na moneta, zdjęcie grosza jest przechowywane w krze przedczołowej twojego mózgu, która jest odpowiedzialna za podejmowanie decyzji. Należy jednak pamiętać, że aby zachować tę pamięć, najpierw musi zostać skonsolidowane w hipokampie. W rezultacie bardziej martwisz się o swoje grosze. Neuronowa reprezentacja grosza ostatecznie trafi do hipokampa mózgu, gdzie zostanie on powiązany z stabilnym wzorem neuronowym, tworząc w ten sposób długoterminową pamięć grosza, która będzie gotowa do uruchomienia, gdy tylko będziesz potrzebować to. Pamięć semantyczna to termin używany do opisania tego rodzaju pamięci. Ten rodzaj pamięci powstaje w wyniku powtarzających się czynności w życiu codziennym lub poprzez celowe powtórzenie. Na przykład barista w kawiarni wie, czego chcą stali bywalcy, ponieważ słyszy, jak zamawiają je na konsekwentne.

Z drugiej strony wspomnienia epizodyczne są powiązane z określonym miejscem i czasem. Zmieniają życie, nieoczekiwane i znaczące doświadczenia, które miały na ciebie wpływ i że twój mózg przełożył się na stabilne wzorce neuronowe-wydarzenia takie jak po raz pierwszy trzymasz swoje dziecko lub przerażające wydarzenia, takie jak bycie w wypadku samochodowym . Ten konkretny rodzaj pamięci zostanie omówiony bardziej szczegółowo w następnej sekcji.

Nasza epizodyczna pamięć może być silna i żywa, ale prawie na pewno jest niepoprawna.

Dla tych z was, którzy są w pewnym wieku, możesz pamiętać datę 28 stycznia 1986 r., Kiedy prom kosmiczny przeszedł wysoko na lazure niebo nad Florydę i uderzył w ziemię w piłce ognia. Eksplozja kosmicznej Challenger, która zabiła wszystkich siedmiu astronautów na pokładzie, była transmitowana na żywo milionom ludzi na całym świecie. Profesor psychologii Uniwersytetu Emory i jego kolega poprosili swoich studentów, aby zapisali, co robią, gdy zobaczyli lub słyszeli o eksplozji dwudziestu czterech godzin po tym. Instruktorzy śledzili uczniów dwa i pół roku później, tym razem prosząc o narrację z pierwszej ręki o tym, co wydarzyło się w tym fatalnym styczniowym poranku. Prawie wspomnienia każdego ucznia zostało w jakiś sposób zmienione.

Po poznaniu różnic między ich wspomnieniami z dnia wybuchu pretendenta, kilku uczniów twierdziło, że ich obecna wersja wydarzeń była dokładna i że ta, którą spisali w ciągu 24 godzin od wybuchu, był całkowicie niepoprawny. Zaskoczony? Nie przejmuj się; To jest całkiem normalne. Jaka jest tutaj najważniejsza wiadomość? Nasza epizodyczna pamięć może być silna i żywa, ale prawie na pewno jest niepoprawna. Aby przekonwertować wkład sensoryczny w aktywność neuronową, nasze mózgi muszą przejść przez serię etapów, które są następnie konsolidowane w stabilnym wzorze, który możemy przechowywać i pamiętać, kiedy wymaga tego sytuacja. Jednak na każdym etapie pamięć jest podatna na błędy spowodowane błędem ludzkim.

Przede wszystkim, chociaż nasza uwaga jest w stanie uchwycić ogromną ilość informacji sensorycznych, nie jest w stanie uchwycić wszystkiego. Jesteśmy ograniczeni naszym punktem widzenia i prowadzeni przez nasze własne interesy i aspiracje. Nasze opinie i uprzedzenia odgrywają znaczącą rolę w tłumaczeniu informacji sensorycznej na aktywność mózgu. Pod koniec procesu używamy naszej wyobraźni, aby skondensować aktywność mózgu w stabilny, możliwy do odzyskania wzór. Pod wpływem naszej wyobraźni, uprzedzeń i zaleceń innych pomijamy pewne fakty i uwzględniamy inne w naszej historii. Po tym momencie pamięć jest umieszczana w magazynie. Jeśli połączenia neuronalne, które tworzą pamięć, nie zostaną naprawione, pamięć fizycznie zniknie. Są puste przestrzenie. Tracimy z oczu rzeczywistość.

Podobnie odzyskanie pamięci nie zapewnia, że ​​jest ona dokładna. Pamiętamy wzór neuronalny i wypełniamy luki informacjami, które sami stworzyliśmy. Zmieniamy również wycofane wydarzenie w świetle naszej obecnej sytuacji. Wynalazamy historię, która odpowiada naszym obecnym przekonaniom i emocjom, w ten sposób skutecznie zmieniając wydarzenia wczorajszego dla dzisiejszego dnia. Za każdym razem, gdy przypominamy sobie cokolwiek, przepisujemy i zapisujemy zmodyfikowaną wersję, a stara wersja nie jest już dostępna do użytku. Ponieważ jest to jedyna wersja, którą mamy, nasza najnowsza wersja pamięci wydaje się dla nas autentyczna.

Pamięć mięśniowa wywołana wysiłkiem jest odrębnym i niezbędnym rodzajem pamięci, która rozwija się w korze motorycznej w wyniku ciągłego ćwiczenia.

Niezależnie od tego, czy grosz staje się pamięcią semantyczną opracowaną poprzez powtórzenie, czy detalem w epizodycznym pamięci znaczącego zdarzenia, hipokamp jest miejscem przechowywania pamięci i dostępnej dla mózgu. Z drugiej strony pamięć mięśni jest niezwykle niezbędnym rodzajem pamięci, która istnieje w zupełnie innej części mózgu. Najważniejszą lekcją, którą należy oderwać od tego: indukowana wysiłkiem pamięć mięśniowa jest odrębnym i niezbędnym rodzajem pamięci, która rozwija się w korze motorycznej w wyniku ciągłego ćwiczenia. Kiedy Henry Molaison był małym dzieckiem, jechał na rowerze, kiedy stracił kontrolę i rozbił się, łamiąc czaszkę. Kilka lat później zaczął mieć napady, a jego stan się pogorszył. Napady stały się coraz bardziej ciężkie, aż do 27 lat postanowił pozwolić na przeprowadzenie eksperymentalnej procedury chirurgii mózgu przez chirurga o nazwie William Scoville. Hipokamp Henry'ego został usunięty przez dr Scoville.

Jednak chociaż napady zatrzymały się, wytchnienie przyniosły straszne koszty. Henry nie był w stanie stworzyć długoterminowych wspomnień, jeśli nie miał dostępu do hipokampu. Henry utrzymał jednak inny rodzaj pamięci, który jest przechowywany w obszarze mózgu znanego jako kora ruchowa. Jest to kora motoryczna, która wysyła wiadomość w dół rdzenia kręgowego i do mięśni, gdy wykonujesz celowe działanie fizyczne, takie jak pchnięcie palca na nutę fortepianu lub skaczenie z ziemi, aby usunąć zaczep. W rezultacie, za każdym razem, gdy naciskasz nutę fortepianu lub przeskakujesz nad obręcz, aktywujesz te neurony w korze motorycznej. Połączenia między nimi stają się silniejsze w miarę upływu czasu, a trasa mózgu staje się również bardziej stabilna. Z czasem i praktyką będziesz mógł z łatwością aktywować trasę, a po pewnym czasie będziesz mógł przypomnieć sobie tak zwaną pamięć mięśni bez konieczności myślenia o tym.

Na przykład badacz, którego imię lub twarz Henry nigdy nie mogło sobie przypomnieć, wykazał technikę szkicowania, która wymagała od niego tylko widzenia dłoni przez lustro, a nie bezpośrednio przed nim podczas malowania. W istocie jego mózg musiał skierować swój ręka w przeciwnym kierunku tego, co robił. Kora silnika Henry'ego musi zostać ponownie podłączona, aby narysował lustrzane obrazy. Każda sesja wydawała się pierwsza, ale kiedy ćwiczył, połączenia w jego mózgu stały się silniejsze i stał się bardziej biegły w kontrolowaniu linii wypływających z jego pióra. Ponieważ pamięć mięśni nie zależy od hipokampu, Henry może być w stanie uczyć się nowych zdolności fizycznych, nawet jeśli hipokamp nie ma.

Zapominanie jest zdrowe, niezbędne, a nawet korzystne, pomimo tego, jak może to być irytujące.

Kiedyś był facet, który nie był w stanie zapomnieć o czymkolwiek ... kiedykolwiek. Nazywał się Solomon Shereshevsky i przez ponad trzy dekady psychiatrzy poddali go długim i bezużytecznym listom słów i liczb, aby zobaczyć, jak zareaguje. Przez cały cały proces jego pamięć była niezawodna. Shereshevsky zaczął postrzegać swoje wspomnienia jako ciężar, a nie rodzaj supermocarstwa w miarę upływu czasu. Przy tak dużej ilości informacji, w większości bezwartościowych, miał niekończącą się pracę przez to wszystko, aby uzyskać potrzebne informacje. Co więcej, Shereshevsky, jak wszyscy inni, przeszedł przez rzeczy, których wolałby nie pamiętać. Fantazjowałby o rozpaleniu tych nieprzyjemnych wspomnień, ale byłby rozczarowany, gdyby wspomnienia zamieniły się w dym i popiół. Shereshevsky nie był w stanie zapomnieć o tym, co się stało. Ważną lekcją jest to, że zapomnienie, choć irytujące, jest zdrowe, konieczne, a nawet korzystne w pewnych okolicznościach.

Przez większość czasu domyślnie zapominamy. Nasza decyzja, aby nie zwrócić większej uwagi na sytuację, opiera się na naszym obecnym stanie świadomości. Z powodu naszej pamięci roboczej jesteśmy w stanie to zrobić. Rejestruje wkład sensoryczny z naszego obecnego otoczenia i chwil, i pomaga nam zrozumieć, co dzieje się od jednej chwili do drugiego. Chociaż nasza pamięć robocza jest konieczna, jest ona dostępna tylko przez krótki czas. Na przykład w regularnym domu dojazdu pozwoli ci to zobaczyć teraz znane informacje, takie jak billboardy, mosty i inne pojazdy na drodze. Jeśli nie ma nic niezwykłego podczas podróży, dotrzesz do miejsca docelowego bez pamięci, nie pamięta doświadczenie.

Jednak nawet jeśli zwracasz uwagę na określony moment, nie ma pewności, że uchwycisz go przed kamerą. Przypominasz sobie grosz? Czy słowo wolność na ramieniu Lincolna czy na jego piersi, czy gdzieś pomiędzy? Nie panikuj, jeśli nic nie pamiętasz. Wydrowiliście znaczenie notatki i doszedłeś do wniosku, że zrozumienie układu grosza jest bezcelowe na pewnym poziomie. To jest prawda. Te połączenia neuronalne zaczęły się degradować w dobrze przemyślany sposób. Możemy również zapomnieć o celu, które mogą być zarówno zdrowe, jak i korzystne w niektórych sytuacjach. Zdolność do ignorowania rzeczywistych sygnałów, które wywołują nieprzyjemną pamięć, a dzięki wysiłku i praktyce przekierowują nasze myśli do innej lokalizacji, jest czymś, co wszyscy możemy zrobić. W rezultacie szlak mózgu związany z tą nieprzyjemną pamięcią stopniowo zanika z czasem.

Osoby cierpiące na zaburzenie stresu pourazowego (PTSD) będzie miało trudności z odłączeniem się od tego obwodu mózgu. Straszne wydarzenie wciąż się na mnie zbliża. Niektóre osoby z zespołem stresu pourazowego (PTSD) osiągnęły poprawę, korzystając z twórczej wolności, którą sobie zapewniamy, przywołując wspomnienia, ponieważ nie są w stanie zignorować bólu. Celowo pamiętają to doświadczenie w kółko, ale z każdym wycofaniem wyobrażają sobie bardziej pozytywny wynik w celu przezwyciężenia traumy. Możliwość przepisania bolesnych wspomnień przypomina nam technikę Solomon Shereshevsky, odkrył później w życiu i przyzwyczajony do przepisywania własnych wspomnień.

W oczach jego umyśle facet, który przypomniał sobie wszystko, napisałby bezsensowną bazgroły na tablicy, aby reprezentować to, co chciał o tym zapomnieć. Następnie wyczyścił planszę. Shereshevsky kontynuował wyobrażone czyszczenie, dopóki w końcu nie był w stanie o tym zapomnieć.

Jeśli chodzi o zapamiętywanie czegoś w przyszłości, jesteśmy notorycznie niewiarygodni.

Muzycy klasyczni mają niesamowite wspomnienia, które wykorzystują na swoją korzyść. Setki tysięcy notatek z rzędu, każda z nich musi być odtwarzana w swoim własnym czasie i presji, jest regularnie zapamiętywana przez tych muzyków. Yo-Yo Ma, światowej sławy wiolonczelisty, jest bez wątpienia jednym z największych mistrzów pamięci na świecie, a jednak pewnej nocy jesienią 1999 r. Przypadkowo opuścił wiolonczelę-instrument o wartości 2,5 miliona dolarów-w bagażniku nowego nowego York City Taxi, gdzie został odkryty następnego dnia. Niezależnie od tego, czy zmęczenie, zmartwienie lub uwaga były czynnikami niezdolności MA, aby przypomnieć sobie, jak sprawdzić bagażnik i unieść skrzypce, zanim samochód odleciał na ruch na Manhattanie, incydent ilustruje istotny aspekt ludzkiego mózgu. Głównym wynosem jest to, że nasza zdolność do pamiętania o zrobieniu czegokolwiek później jest całkowicie niespójna i niegodna zaufania.

Pamięć prospektywna jest terminem używanym do opisania tego rodzaju pamięci. Celowa pamięć jest przesłaniem dla przyszłego ja; Jest to wspomnienie przyszłego ja. Pamięć prospektywna jest tak nieobliczalna, że ​​najlepiej uważa się za rodzaj zapominania. Wiele rzeczy wsuwa nam umysły: zbieranie mleka w drodze do domu, zbieranie czyszczenia na sucho, a nawet anulowanie bezpłatnej próby dla tej usługi przesyłania strumieniowego. Mogą powodować pewne irytacje, ale w wielkim schemacie rzeczy są dość nieszkodliwe. Rzeczywistość jest taka, że ​​nie zawsze tak jest. Na przykład w latach 2008–2013 772 narzędzi chirurgicznych pozostawiono na stronie pacjentów przez chirurgów w Stanach Zjednoczonych, zanim zostali zszyte.

Ze względu na naszą skłonność do zapominania o rzeczach, szczególnie gdy stawki są wysokie, lepiej polegać na zewnętrznych pomocnikach pamięci, aby pomóc nam zapamiętać rzeczy. Na przykład listy kontrolne są obecnie uważane za najlepszą praktykę wśród chirurgów i stanowią nieuniknioną konieczność dla pilotów komercyjnych w branży lotniczej. Wykonanie listy rzeczy do zrobienia i trzymanie się zwykłego harmonogramu do jej wypełnienia jest doskonałą pomocą pamięci . Jeśli masz fizyczną wskazówkę, upewnij się, że znajduje się w widocznym miejscu, aby nie można było go przegapić. Na przykład, jeśli chcesz zabrać wino na przyjęcie przyjaciela, umieść butelkę bezpośrednio przed drzwiami, aby była łatwo dostępna. Nawet gdyby jego wiolonczela blokowała drzwi taksówki, Yo-Yo Ma nie zapomniałoby o nim zabrać ze sobą.

Fakt, że możesz się uczyć i pamiętać, jest zarówno niesamowity, jak i mierny.

Kiedy Akira Haraguchi, emerytowany inżynier, miał 69 lat, osiągnął coś naprawdę niezwykłego. Był w stanie pamiętać PI - tę enigmatyczną stałą matematyczną - w 111 700 cyfr bez użycia zewnętrznych przypomnień. Nie, Haraguchi nie jest udziałem pamięci w tradycyjnym sensie. On też nie jest jakimś cudem matematycznym. Jego mózg jest pod wieloma względami identyczny z twoim pod względem struktury. Zastanów się nad następującym scenariuszem: z pewnością osiągnąłeś coś takiego jak Haraguchi recytacji liczby PI. Weźmy na przykład fakt, że ty, podobnie jak wiele osób, prawdopodobnie będziesz w stanie zrozumieć, przeliterować i wymówić aż 100 000 słów. To tylko wiedza, która została zapamiętana. To zadziwiające osiągnięcie! Ale jak możesz to wszystko osiągnąć, jednocześnie tak często zapominamy, tak często? Na przykład Haraguchi przyznał się do traktowania urodzin swojej żony wielokrotnie.

Najważniejszą lekcją, którą należy oderwać od tego: fakt, że możesz się uczyć i pamiętać, że wiedza jest zarówno niesamowita, jak i mierna. Zdarza się jedna z najczęstszych i frustrujących niepowodzeń w pamięci, że na wierzchu języka, co jest bardzo frustrujące. Zastanów się nad następującym scenariuszem: szukasz nazwy tego znanego surferu. Myślisz o tym jednym znanym surferze, prawda? Wszystko zaczyna się od litery L. To nie jest Lance Armstrong. On jest tym na rowerze. Ale nazwa Lance Armstrong jest tak podobna do nazwy Laird Hamilton, że słowo Laird Hamilton zwraca uwagę z powrotem na Lance Armstrong i z dala od trasy mózgu, która prowadzi do nazwiska, której szukasz, czyli Laird Hamilton, przez sposób. Jeśli spojrzysz na Google, to w porządku. Nie jest dowodem na to, że wyszukiwanie niejasnych informacji powoduje pogarszanie pamięci. Ponieważ są abstrakcyjne, nazwy są często poddawane błędom gramatycznym na końcu języka.

Oto przykład tego, co mam na myśli. W przypadku faceta, którego widziałeś, a później odkrył, że był piekarzem, bardziej prawdopodobne jest, że przypomniesz sobie tę informację, niż gdybyś słyszał, że nazywał się Baker. Wynika to z faktu, że nazwisko Baker nie ma znaczenia samego w sobie; Nie ma narracji, wkładu sensorycznego i nie ma obiektu dla twojego mózgu. Jednak pieczenie - zawód - jest skarbem powiązanych zapachów, smaków, tekstur i innych wrażeń. Jeśli chodzi o zapamiętywanie PI, Haraguchi wykorzystał naturalną skłonność mózgu, aby być znaczącą i dotykową. Zamienił każdą liczbę abstrakcyjną w sylabę, a następnie każdą sylabę w słowo, powtarzając proces. Odkrył, że cyfry PI opowiadały mu długą, wyjątkową i fascynującą opowieść, kiedy je łączył.

Chociaż jest to niepokojące, pogorszenie pamięci z wiekiem jest normalnym zjawiskiem. Ale co z chorobą Alzheimera? To zupełnie inna historia.

Typowe przykłady częstej utraty pamięci dla wielu z nas wyglądają mniej więcej tak: wchodzisz do pokoju, ale przychodzisz do całkowitego zatrzymania. Rozglądasz się i zastanawiasz się: „Dlaczego tu przyszedłem?” Alternatywnie, możesz doświadczyć następujących następujących wielu razy dziennie. Zaraz wyjdziesz z drzwi wejściowych, kiedy nagle zatrzymasz się i uderzycie kieszenie. Nie, nic tam nie ma. Sprawdź wnętrze swojego płaszcza. Czy pamiętasz, gdzie umieszczasz klucze? Im bardziej starzejemy się, powiedzmy, po 50 roku życia, tym bardziej uświadamiamy sobie te upadki, częściowo dlatego, że występują częściej, ale także dlatego, że mogą się one spotkać ze strachem, kiedy wystąpią. Kiedy przeglądamy szuflady w poszukiwaniu naszych kluczy pojazdów, zaczynamy się zastanawiać: czy tracę rozum? Najważniejsze przesłanie jest następujące: chociaż jest to niepokojące, pogorszenie pamięci z wiekiem jest normalnym zjawiskiem. Ale co z chorobą Alzheimera? To zupełnie inna historia.

W miarę starzenia się nasza pamięć zaczyna się pogarszać. Pamięć semantyczna jest znacznie bardziej podatna na poślizgnięcia języka na końcu języka. W naszej epizodycznej pamięci rozwijają się więcej pustek, która służy jako muzeum naszego przeszłości. A nasze już chwiejne przyszłe wspomnienia, a także mentalna lista rzeczy do zrobienia, którą trzymamy w naszych umysłach, stały się znacznie bardziej. Wszystko to jest naturalne i jest to w większości spowodowane spowolnieniem prędkości przetwarzania naszego mózgu, starzeniem neuronów i ich połączeń oraz zmniejszającą zdolnością do zwracania uwagi na obecną chwilę. Jednak choroba Alzheimera wydaje się mieć bardziej unikalną przyczynę: akumulację białek w naszych mózgach, które tworzą płytki amyloidowe, które powodują postęp choroby.

Powstawanie płytek amyloidowych zaczyna się w hipokampie i rozprzestrzenia się na regiony mózgu odpowiedzialne za pomoc w nawigacji w naszym środowisku i problemach. Choroba Alzheimera charakteryzuje się akumulacją tabliczek amyloidowych w mózgu przez ponad dekadę awarie. Ponadto, ponieważ choroba Alzheimera przemieszcza się przez mózg w inny sposób niż regularne starzenie się, luki pamięci wytwarzane przez chorobę różnią się od tych spowodowanych normalnym starzeniem się. Ktoś cierpiący na chorobę Alzheimera może nie tylko zgubić swoje klucze, ale prawdopodobnie trzyma klucze w ręce i kwestionuje, do czego są używane. Na obu frontach są dobre wieści, ponieważ chociaż starzenie się mózgu jest nieuniknione, a skutki choroby Alzheimera są druzgocące, są też doskonałe wieści. Ostatnia sekcja tej sekcji omówi, w jaki sposób możesz zmaksymalizować pamięć w obliczu tych trudności.

Zdrowy, aktywny styl życia nie tylko pomoże ci uniknąć choroby Alzheimera, ale także pomoże ci walczyć z naturalnym pogorszeniem pamięci.

Przez ponad dwie dekady zespół badaczy choroby Alzheimera śledził życie 678 starszych katolickich zakonnic w Stanach Zjednoczonych. Naukowcy przełożyli zakonnice przez baterię badań fizycznych i poznawczych, a kiedy umarli, każda siostra dała jej mózg naukowcom na autopsję. Naukowcy znaleźli pewne oznaki płytki amyloidowej, prekursora choroby Alzheimera, jak spodziewali się znalezienia w dowolnej próbce starszych mózgów. Co ciekawe, pomimo faktu, że byli świadomi skurczu i splątania związanych z chorobą, wiele z tych samych mniszek nie wykazywało żadnych objawów choroby przez całe życie. Jaka jest tutaj najważniejsza wiadomość? Zdrowy, aktywny styl życia nie tylko pomoże ci uniknąć choroby Alzheimera, ale także pomoże ci walczyć z naturalnym pogorszeniem pamięci.

Według naukowców zakonnice nieustannie tworzyły nowe powiązania mózgu w wyniku swoich lat formalnego wykształcenia, zajętego życia społecznego, znaczącego zatrudnienia i trudnych intelektualnie hobby przez całe życie. W rezultacie, gdy płytki amyloidowe zablokowały szlak nerwowy, te odporne mózgi były w stanie zastosować alternatywne szlaki neuronalne w celu opóźnienia rozwoju demencji.

Kluczowym wynikiem tego jest popchnięcie się zarówno intelektualnie, jak i społecznie do nowego poziomu osiągnięć. Szukaj świeżych i ekscytujących doświadczeń. Spróbuj studiować nowy język lub zagrać w instrument muzyczny, aby poszerzyć horyzonty. Puzzle krzyżowe, choć zabawne, nie rozwiązują problemu. Być może będziesz w stanie przespać się. Jak wszyscy wiemy, bzdura podkreśla ma trudności z skupieniem uwagi. Ponadto hipokamp nie może odpowiednio skonsolidować i zachować wspomnień dnia, jeśli nie dostanie od siedmiu do dziewięciu godzin snu każdej nocy. Ponadto przewlekły brak snu znacznie zwiększa szansę na rozwój choroby Alzheimera.

Innym czynnikiem ryzyka utraty pamięci jest przewlekłe stres, który jest zdefiniowany jako rodzaj stresu, który nie znika. Jeśli masz obraźliwego pracodawcę, zwiększenie długu lub jakikolwiek inny stres, z którym musisz sobie poradzić na co dzień, twój mózg zostanie przytłoczony hormonami stresowymi, a jego zdolność do tworzenia i przypominania wspomnienia będzie poważnie ograniczone. W związku z tym hipokamp kurczy się w tych warunkach. Oczywiście należy unikać przewlekłego stresu w miarę możliwości, ale jeśli nie jesteś w stanie natychmiast wyeliminować jednego z tych toksycznych stresorów, rozważyć badanie medytacji i uważności, wdzięczności i technik współczucia. Pomagają one między innymi w zmniejszaniu ciśnienia krwi i lęku, zmniejszeniu hormonów stresowych oraz promocji dużego, zdrowego hipokampa. W rezultacie, nawet jeśli metody te odnoszą sukcesy w radzeniu sobie z niematerialnymi, mają one również konsekwencje w świecie rzeczywistym.

Oprócz utrzymania zdrowego stylu życia możesz zastosować techniki i sztuczki w celu poprawy pamięci.

Jeśli musiałeś się zgadywać, co jest bardziej prawdopodobne, że w pamięci: numer 105799 lub Albert Einstein kopie bajgla? Jak widzieliśmy, pamięć jest niezwykle niewiarygodna, jeśli chodzi o abstrakcyjne pojęcia, takie jak liczby. Jednak jeśli chodzi o zdjęcia i opowieści, pamięć ma znacznie silniejszą przyczepność. W 2006 roku pisarz naukowy Joshua Foer wykorzystał skłonność mózgu do obrazów i opowiadań do udziału w Mistrzostwach pamięci USA, które odbyły się w Nowym Jorku. Foer stworzył kod, który przekształcił liczby w reprezentacje życia, działań i rzeczy ludzi. Numer 105799, na przykład, można było przekształcić w Einstein, który kopał bajgel. Był jego pierwszy rok uczestniczący w turnieju i zwyciężył. Najważniejszą lekcją jest to, że oprócz utrzymania zdrowego stylu życia możesz wykorzystać techniki i taktyki do poprawy pamięci.

Chociaż jest mało prawdopodobne, aby mogli dopasować pamięć Foera, jego metoda pokazuje, że niektóre metody mnemoniczne mogą być skuteczne. Przede wszystkim zwrócił uwagę. Aby w pełni otworzyć drzwi pamięci roboczej, musisz usunąć wszelkie rozproszenia i skoncentrować się tylko na informacji emocjonalnych, sensorycznych i faktycznych, które są przed tobą. Po drugie, nadaj mu wizualną reprezentację. Jeśli zapisujesz coś ważnego, co chcesz pamiętać, zrób obok niego doodle i podkreśl ważne informacje w różowym. Jeśli spotkasz faceta o imieniu Baker, nie wyobrażaj sobie go jako prawdziwego piekarza w białym fartuchu; Zamiast tego wyobraź sobie, że stoi na górze Danishów, twarzą do mąki!

Kolejną sugestią dotyczącą zachowania pamięci jest uczynienie jej istotnym i szczególnym dla jednostki. Zrób narrację, aby przejść do faktów. Co więcej, zrób to wszystko o tobie. Korzystasz nie tylko z miłości do opowiadania mózgu, ale także korzystasz z zbyt ludzkiej skłonności do zaangażowania się we własną historię. Ponadto powtórz, powtórz i powtórz. Jeśli masz problem z przywołaniem surowych faktów, spróbuj zapytać o siebie. Poczekaj kilka minut, a następnie przetestuj się wszystkimi informacjami. Nic nie przebije powtarzania, jeśli chodzi o rozwijanie talentów fizycznych, takich jak skale fortepianowe lub przeszkody w lekkoatletyce. Powtórz ten proces ponownie i więcej, aż obwody neuronalne w korze motorycznej zostaną na stałe spalone.

Wreszcie, jak powiedzieliśmy w naszej sekcji na temat pamięci przyszłej, należy zastosować pomoc zewnętrzną. Zrób listę wszystkiego. Utwórz kompleksowe powiadomienia na telefonie, aby śledzić rzeczy. Umieść butelkę wina przed drzwiami wejściowymi. Użycie wyszukiwarki, aplikacji kalendarzowej i sygnałów dotykowych, aby przypomnieć o tym, że rzeczy nie spowodują słabszego intelektu, jak wierzą niektórzy ludzie. Nie ma dowodów na poparcie tego. Użyj technologii i prawdziwego świata na swoją korzyść, ponieważ twój mózg, choć sam w sobie niesamowity, potrzebuje całej pomocy, jaką może otrzymać.

Pamiętaj, że kończy się ostatecznym podsumowaniem.

Najważniejszą lekcją w tych notatkach jest to, że masz niesamowitą zdolność zapamiętywania faktów, wydarzeń z życia i wszystkiego, czego nauczyłeś się osiągnąć. Twój mózg przekształca środowisko zewnętrzne w aktywność neuronową, a poprzez połączenie zaskoczenia, znaczenia i powtórzeń rozwijasz długoterminowe wzorce neuronowe, które będziesz mógł zapamiętać przez wiele lat. Mimo to masz dziwne niespójności i irytujące awarie w pamięci, pomimo jej imponowania. Na szczęście możesz nauczyć się akceptować, a nawet cieszyć się ograniczeniami pamięci, co może pomóc uniknąć najgorszych skutków utraty pamięci. Rady, które można wprowadzić: spożywać żywność, która jest dobra dla mózgu. Wypróbuj dietę umysłu, która wykracza poza satysfakcjonujące życie psychiczne i wykorzystuje najlepsze dostępne techniki pamięci. Dieta umysłowa łączy elementy diety śródziemnomorskiej z elementami diety DASH, które wykazano w badaniach zmniejszających ciśnienie krwi. Dieta umysłowa obejmuje głównie warzywa, liściaste warzywa, jagody i orzechy, oliwę z oliwek, produkty pełnoziarniste, rośliny strączkowe i ryby. Kilka badań wskazało, że po tej diecie może zmniejszyć szansę na rozwój choroby Alzheimera o połowę.

Kup książkę - Remember by Lisa Genova

Scenariusz BrookPad Zespół oparty na Remember by Lisa Genova



Starszy post Nowszy post


Zostaw komentarz

Pamiętaj, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem