Sapiens autorstwa Yuval Noah Harari

Rodzina Zdrowie Styl życia Sapiens Szkoły myślenia Yuval Noah Harari

Krótka historia ludzkości

Sapiens autorstwa Yuval Noah Harari

Kup książkę - Sapiens autorstwa Yuval Noah Harari

Jaka jest fabuła powieści Sapiens?

Sapiens (2015) jest dokumentem, który śledzi historię naszego gatunku, zaczynając od pojawienia się naszych najstarszych poprzedników i kończącego się naszą obecną pozycją we współczesnej erze technologicznej. Jako rodzaj bezwłosej, ogonowanej małpy, jak udało nam się przejąć pełną kontrolę nad całą planetą? Notatki te pokażą zmiany i wzorce, które umożliwiły Homo Sapiens wspinanie się na szczyt ewolucyjnego łańcucha pokarmowego.

Kto przeczytał książkę Sapiens?

  • Osoby zainteresowane tym, jak nasz gatunek - Homo sapiens - zdominowali planetę.
  • Ci, którzy chcą wiedzieć, jak ludzie żyli w globalnej społeczności zdominowanej przez kapitalisty.
  • Każdy, kto jest zainteresowany poznawaniem pochodzenia ludzkiej cywilizacji i kultury.

Kim jest Yuval Noah Harari i jakie jest jego pochodzenie?

Yuval Noah Harari jest profesorem historii globalnej i wojskowej na hebrajskiej Uniwersytecie Jerozolimy, gdzie pracował od ponad dekady. Sapiens to jego pierwsza na całym świecie najlepiej sprzedająca się powieść, która została przetłumaczona na ponad 60 różnych języków.

Co dokładnie jest dla mnie? Zanurz się w 300 000-letnią przygodę, którą ludzkość podjęła.

Rozłóż obie ręce tak szeroko, jak to możliwe, i pozwól przestrzeni między dwiema rękami symbolizować historię ewolucji Ziemi. Jaki odsetek tej odległości będzie zajęty przez historię ludzką? Może jedno ramię aż do łokcia? Czy potrzebujesz pomocy? Czy to palec? To nawet nie jest blisko. Zastosowanie silnego mikroskopu byłoby wymagane, gdyby ktoś chciał zaobserwować ilość przestrzeni zajmowanej przez ludzi. Chociaż istniamy tylko przez bardzo krótki czas, w tym małym czasie osiągnęliśmy wiele. Żaden inny gatunek nie zbliżył się do osiągnięcia poziomu dominacji na świecie, który mają ludzie. Jak to wszystko było możliwe? W tych notatkach przyjrzymy się niektórym z najważniejszych wydarzeń w historii ludzkości, od tworzenia języka po wynalazek pieniędzy, które ukształtowały to, kim jesteśmy jako gatunek. Dowiedz się w tych notatkach, dlaczego rolnictwo naprawdę pogorszyło ludzi; Dlaczego pisanie zostało utworzone w celu wyśledzenia niewykonanych zobowiązań; I dlaczego ostatnie dziesięciolecia było najbardziej spokojne w zarejestrowanej historii.

Pomimo faktu, że nie byli pierwszymi ludźmi, Homo sapiens ostatecznie wysiedlił wszystkie inne gatunki ludzkie na planecie.

Jako gatunek my jesteśmy bardzo wyjątkowi: całkowicie kontrolujemy Ziemię, a nawet zapuściliśmy granice planety, aby odkryć, a może zająć przestrzeń. Co pozwoliło nam zrobić tyle? Aby to odkryć, musimy podróżować aż do początku, do początku rozwoju naszego gatunku ludzkiego. Ludzie pierwotnie pojawili się w Afryce Wschodniej około 2,5 miliona lat temu, pochodzący z gatunku gigantycznych małp zwanych australopithecus. Od tamtej pory ludzie istnieją. Niektórzy z najwcześniejszych ludzi, takich jak Homo Ruludolfensis i Homo erectus, ostatecznie wyprowadzili się z Afryki Wschodniej w poszukiwaniu bardziej sprzyjających warunków. W wyniku dostosowania do tych nowych środowisk rozwinęli się w jeszcze więcej rodzajów homo, w tym homo neandertarensis, które mieszkają w Europie i Azji.

Współcześni ludzie, znani również jako Homo Sapiens, początkowo pojawili się na scenie dopiero 300 000 lat temu. Ten nowy typ człowieka nie był w żaden sposób szczególnie niezwykły. Podczas gdy mieli duże mózgi, szli wyprostowane, wykorzystywały narzędzia i były wyjątkowo towarzyskie, cechy te były również wspólne dla innych gatunków ludzi. Na przykład neandertalczycy polowali na duże zwierzęta i wykorzystali ogień na długo przed pojawieniem się Homo Sapiens, wskazując, że byli zaawansowanymi łowcami. Niemniej jednak, pomimo faktu, że Homo sapiens nie miał cech wyróżniających się, kwitły i rozszerzyły się na całym świecie, podczas gdy wszystkie inne gatunki ludzkie zginęły. Czemu? Istnieją dwa możliwe wyjaśnienia: hipoteza jest według teorii krzyżowej, że Homo sapiens zaczął kojarzyć się z innymi gatunkami ludzkimi, zwłaszcza z homo neandertarensis, co spowodowało, że gatunek ostatecznie połączył się w jeden. Istnieją dowody na poparcie tej teorii: DNA współczesnych Europejczyków obejmuje od 1 do 4 procent neandertalskiego DNA, a także DNA z innych poprzednich gatunków ludzkich, zgodnie z różnymi szacunkami.

Podczas gdy teoria zastępcza twierdzi, że Homo sapiens doprowadził inne gatunki ludzkie do wyginięcia, zabierając ich źródła żywności lub zabijając je gwałtownie, teoria ewolucyjna twierdzi, że Homo sapiens popchnął inne gatunki ludzkie z powodu ich nieco lepszych umiejętności i technologii. Jak myślisz, który z hipotez ma największą szansę na poprawność? Prawda jest taka, że ​​obie teorie prawdopodobnie będą w pewnym stopniu wierne: Homo sapiens najprawdopodobniej popchnął inne gatunki do wyginięcia, jednocześnie krzyżując się z nimi jednocześnie.

Zdolność do komunikowania się w złożonym języku zapewnia ogromne korzyści Homo sapiens, umożliwiając im rozprzestrzenianie się i rozkwit.

Co, Twoim zdaniem, jest najbardziej wymownym przykładem idei wyrafinowania człowieka? Według wielu rozwiązaniem jest język. Nawet w porównaniu z komunikacją innych zwierząt język ludzi jest wyjątkowo wyrafinowany i skomplikowany. Zatem nie powinno dziwić, że rozwój złożonych języków był jednym z najważniejszych elementów w rozprzestrzenianiu się homo sapiens na całym świecie. Rzućmy okiem na to, dlaczego tak jest. Ludzie są stworzeniami społecznymi żyjącymi w grupach lub społecznościach. Ludzie w takich grupach mogą swobodnie komunikować się, ponieważ język umożliwia swobodne przepływ informacji między nimi. W rezultacie istotne lekcje - na temat żywności, drapieżników, a nawet niebezpiecznych, niewiarygodnych osób w grupie - można przekazać z pokolenia na pokolenie. Na przykład osoba, która odkryła dużą liczbę drzew owocowych, może komunikować się z innymi, wykorzystując język do opisania lokalizacji. Ktoś, kto znalazł kryjówkę drapieżnika, może ostrzec resztę grupy, aby trzymał się z dala od tego obszaru. W obu przypadkach język społeczności zapewnia znaczącą korzyść.

Jednak najważniejszą zaletą języka jest to, że pomaga on w tworzeniu wspólnego zrozumienia między członkami społeczności, co daje ludziom wyraźną przewagę nad innymi zwierzętami. Istnieją inne stworzenia, takie jak pszczoły, które mogą współpracować w ogromnej liczbie, ale ich współpraca jest niezwykle ścisła i nie pozwala na dużą elastyczność. Zmiany w ich otoczeniu, takie jak nowe niebezpieczeństwa lub możliwości, mają niewielki wpływ na ich zdolność dostosowywania się do ich porządku społecznego. Niektóre gatunki, takie jak szympansy, są bardziej przystosowalne niż inne w ich zdolności do współpracy i dostosowywania się do wykrytych zmian. Mogą jednak pracować tylko w małych grupach, ponieważ w celu współpracy muszą najpierw dobrze zapoznać się z innymi ludźmi, co nie jest możliwe w dużych grupach.

Homo sapiens jest jedynym zwierzęciem, które ma zdolność współpracy w sposób elastyczny i na dużą skalę. Częściowo wynika to z faktu, że język pozwala nam nie tylko komunikować fakty o świecie fizycznym, ale także debatować na temat abstrakcyjnych koncepcji, takich jak bogowie, historia i prawa człowieka. Te przekonania, określane przez autora jako „wspólne mity”, są całkowicie sfabrykowane przez ludzki umysł i są całkowicie fikcyjne. Są podstawą ludzkiej cywilizacji i są dokładnie tym, co pozwala nam współpracować w dużych grupach, nawet jeśli nie znamy wszystkich indywidualnie. Społeczności ludzi powstają w wyniku rozpowszechniania wspólnych przekonań na temat religii, tożsamości i wolności. Wczesne homo sapiens zostały pogrupowane w małe grupy około 150 osób. Można jednak sobie wyobrazić wykładniczo rozszerzanie wielkości naszych społeczności poprzez użycie języka i dzielonych mitów: od wiosek po miasta, od miast po państwa kraju i od państw narodu po globalne społeczeństwo współczesnych czasów, by wymienić kilka przykładów.

Podczas rewolucji rolniczej ludzie przechodzili z zbieraczy do rolników, co spowodowało wykładniczy wzrost globalnej populacji ludzkiej.

Przez większość naszej historii ewolucyjnej Homo Sapiens utrzymał koczownicze egzystencję. Przytłaczająca większość naszych przodków i przedsiębiorców spędzili życie na polowaniu na zwierzęta i zbieraniu roślin. Zamiast przebywać w jednym miejscu, podróżowali tam, gdzie było wystarczająco dużo jedzenia. Jednak około 12 000 lat temu wszystko zaczęło się zmieniać. To, co nazywamy rewolucją rolniczą, miało miejsce, gdy Homo sapiens przestało wyłącznie polowanie i gromadzenie się i rozpoczęcie uprawy upraw i zwierząt domowych, procesie znanym jako agraryzacja. Prawie cała ludzkość dostosowała się do rolnictwa w ciągu ostatnich 10 000 lat, oznaczając naprawdę dramatyczną zmianę w historii. I taki, który jest trochę kłopotliwy. Rolnictwo może być teraz uważane za coś oczywistego, ale trudno jest zrozumieć, dlaczego nasi przodkowie woleli to w pierwszej kolejności w stylu życia łowcy-zbieracza. Na początek rolnictwo wymaga znacznie więcej czasu w zakresie pracy niż inne branże. W przeciwieństwie do łowcy-zbieracza, który musi spędzić około czterech godzin na zbieraniu odpowiedniego jedzenia, rolnik musi pracować od świtu do ciemności w swoich polach, aby zapewnić rodzinę.

Następnie pojawia się kwestia ogólnej jakości oferowanej kuchni. Wczesne rolnictwo dostarczyło naszym przodowcom jedynie ograniczoną różnorodność ziaren, takich jak pszenica, które były zarówno trudne do strawienia, jak i niedobór minerałów i witamin. W porównaniu z dużą gamą mięsa, orzechów, owoców i ryb, które łowcy-zbieracz byłby w stanie spożywać, więc jaki jest powód zmiany? Istnieją dwa główne powody: jako pierwszy krok, przejście od polowania i gromadzenia się do rolnictwa było długie i stopniowe; Z każdym mijającym pokoleniem proces ten stał się głębiej zakorzeniony w społeczeństwie, a zanim historycy odkryli negatywne aspekty rolnictwa, było już za późno, aby się odwrócić. Po drugie, rolnictwo miało jedną znaczącą przewagę nad innymi formami produkcji: było znacznie bardziej wydajne. Rolnicy mogą uprawiać dużą liczbę roślin spożywczych na niewielkiej działce. W wyniku wzrostu podaży żywności cywilizacje ludzkie były w stanie wesprzeć znacznie większe populacje. W rezultacie populacja Homo Sapiens gwałtownie wzrosła.

Jednak wzrost liczby ludności stanowi problem: w jaki sposób cywilizacja radziłaby sobie z tak dużym wzrostem liczby osób? O tym będziemy mówić w kilku kolejnych notatkach.

Aby złagodzić handel między ogromnymi grupami, ludzkość opracowała wynalazki pieniędzy i komunikacji pisemnej.

Przed rewolucją rolniczą życie było dość proste. Aby uzupełnić zapasy mięsa, możesz po prostu poprosić sąsiadów o podzielenie się nadmiarem mięsa, które mogą mieć w swoich domach. Najczęściej uspokoią cię, że jeśli kiedykolwiek będą mieli problem w przyszłości, będziesz tam, aby im pomóc. Niemniej jednak, w miarę postępu rolnictwa, ta gospodarka przekształciła się w system wymienny. Czemu? Rolnictwo pozwala jednostkom produkować wystarczającą ilość żywności dla swoich rodzin i reszty społeczeństwa ze względu na jego wydajność. Niektóre osoby stworzyły nowe rzemiosła, takie jak kowal i tkanie, w wyniku tego, że nie są już pod ciągłym presją, aby uzyskać kolejny posiłek. Jedynym sposobem na uzyskanie żywności było wymianę swoich ukończonych produktów z rolnikami, którzy desperacko ich potrzebowali (na przykład nóż lub łopata). Jednak ta gospodarka handlowa okazała się również bardzo szybka.

Ponieważ rynek handlowy nadal się rozwija, trudniej było zlokalizować kogoś, kogo produkty chcesz, a kto chce w zamian za swoje towary. W przypadku rolnika, co byś zrobił, gdybyś próbował wymienić nóż na soczystą wieprzowinę w zamian za nóż, ale miał już pod ręką nadwyżkę noży? Zastanów się nad scenariuszem, w którym potrzebował noża, ale nie miał jeszcze świnki do zabójstwa. Chociaż może zobowiązać się do zapewnienia świni w przyszłości, skąd wiesz, że będzie kontynuował swoje zaangażowanie? W reakcji na takie trudności, że Homo sapiens, około 3000 pne, wymyślił pisanie i pierwszą formę pieniędzy. Jako pierwsi to zrobili cywilizacja mezopotamska, takie jak Sumeryjczycy. Zaczęli rzeźbić transakcje ludzi na glinianych tabletkach za pomocą prostych symboli ekonomicznych, aby zapisać informacje wymagane do skomplikowanych ofert, aby zaoszczędzić informacje potrzebne do złożonych transakcji. Zaczęli także wykorzystywać pieniądze jęczmienia jako regularną formę płatności w tym samym okresie.

Za pomocą tej metody możesz zapłacić hodowcy świni walutą, którą można łatwo przekształcić na wszystko, czego może potrzebować. Inną opcją jest udokumentowanie transakcji, a następnie utrzymanie go do słowa, gdy nadejdzie uzgodniona data.

Imperializm i religia powstały w odpowiedzi na rozwój ludzkości, napędzając go w kierunku globalnej jedności.

Ze względu na wynalazki pisania i pieniędzy łatwiej było przeprowadzać transakcje gospodarcze, jednocześnie utrudniając oszustwo gospodarcze, jak właśnie pokazaliśmy. A jednak nie oznaczało to, że gospodarki zaczęły działać płynniej i wydajniej w wyniku tego rozwoju. Zamiast stać się łatwiejszym w zarządzaniu i regulowaniu podczas rosnącej, społeczeństwa i gospodarki stały się trudniejsze do rządzenia i regulowania. Co więc ludzka cywilizacja zrobiła w odpowiedzi na to? Aby kontrolować sposób działania ludzi, stworzyli prawa i struktury autorytetów, aby zagwarantować, że ludzie przestrzegają zasad. W rezultacie ustanowiono najwcześniejsze hierarchiczne społeczeństwa, z monarchą lub cesarzem na wierzchołku hierarchii społecznej, dominując nad wszystkimi innymi. Pomimo faktu, że są one dziś postrzegane jako dyktatorskie i surowe, monarchowie i imperia z przeszłości oferowali znaczną stabilność polityczną, społeczną i ekonomiczną. Na początek ustanowili skuteczną administrację, która znormalizowała prawa i tradycje.

Weźmy na przykład kodeks Hammurabi, który został opublikowany przez Babilońskiego Króla Hammurabi w 1776 r. I zawiera kompilację zasad. Ten kod był zbiorem zasad - wdrażanych w całym imperium babilońskim - które rządzą między innymi obszary, takie jak opodatkowanie, kradzież i morderstwo. Ten zestaw reguł stworzył wspólną ideę tego, co było dopuszczalne, a czego nie było w Imperium. Ludzie byli świadomi zasad i zwyczajów, które dotyczyły ich wszędzie tam, gdzie poszli lub handlowali w granicach cesarskich. Aby cesarze i monarchowie mogli wykonywać swoje prawa, wymagają od ludzi uznania ich autorytetu. Osiągnięto to głównie dzięki mocy religii. Ci, którzy wierzą, że monarcha został podniesiony na tron ​​przez wolę bogów, byliby znacznie bardziej tolerancyjni wobec władzy cesarskiej niż ci, którzy tego nie robią. Twierdząc, że Bogowie zostali wybrani do panowania nad ludem Mezopotamii, król Hammurabi, na przykład uzasadnił swój autorytet i swoje prawo.

Gdy imperia rozszerzały się pod względem wielkości i wpływów, sponsorowane przez nich wyznania wzrosły również pod względem szerokości i wpływu. Władza imperialna udało się skonsolidować dużą liczbę różnych grup etnicznych i religijnych w kilka mega kultur, czasem przez przymus, czasem poprzez stopniowe procesy asymilacji.

Rewolucja naukowa doprowadziła ludzkość do epoki współczesnej, otwierając drzwi nowych technologii, imperiów i rozwoju gospodarczego.

Ludzkość jest gatunkiem przygnębiającym przez większość swojej historii. Chociaż większość jednostek w całej historii wierzyła w siebie, ogromna większość wierzyła również w potęgę wszechmocnego bóstwa. Ponadto, ponieważ Bóg miał pełną kontrolę nad każdym człowiekiem, nie było poczucia zwykłych śmiertelników próbujących dokonać postępu naukowego lub zdobyć nowe informacje. Byłoby lepiej, gdybyś właśnie usiadł i czekał na z góry określone przeznaczenie. Ale dopiero w XVI i XVII wieku ta ponura, parskna mentalność zaczęła się zmieniać. Rewolucja naukowa rozprzestrzeniła się w całej Europie; Zamiast polegać tylko na Bogu dla rozwoju, jednostki zaczęły rozważać, w jaki sposób oni również mogą lepiej społeczeństwo poprzez rozwój naukowy. ... Ludzie osiągnęli ogromne skoki epistemiczne w takich dziedzinach, jak medycyna, astronomia i fizyka, wykorzystując naukowe zasady badań, eksperymentów i obserwacji - każde odkrycie przyczyniają się do uczynienia społeczeństwa lepszym miejscem do życia.

Weźmy na przykład śmiertelność wśród dzieci. Od czasu zastosowania technik naukowych do medycyny i zdrowia publicznego częstość występowania śmiertelności dzieci stale zmniejszała się z czasem. W przeszłości nawet najbogatsi członkowie społeczeństwa stracili dwoje lub trojga dzieci z powodu przedwczesności z rąk własnych rodziców. Obecnie wskaźnik śmiertelności niemowląt dla całej populacji wynosi około 1000 osób. Oprócz tego, że jest pomocny dla zdrowia ludzkiego, dążenie do wiedzy naukowej okazało się korzystne dla gospodarki - coś, co wiele rządów europejskich szybko rozpoznaje i zachęca. Królowie i cesarze obalili bogactwo naukowcom i odkrywcom w dążeniu do świeżych pomysłów i zasobów, które przyniosłyby korzyści ich krajom. Na przykład król Kastylii zapewnił fundusze znakomitej podróży Christophera Columbusa po Atlantyku. Ogromne imperium amerykańskie bogate w cenne zasoby, takie jak Gold and Silver, zostało przyznane królowi jako podziękowanie za poparcie działań eksploracyjnych.

Ponadto rząd brytyjski wysłał Jamesa Cooka do zbadania nieznanego południowego Pacyfiku, co spowodowało nabycie terytoriów Australii i Nowej Zelandii dla tego kraju. Jeśli chodzi o eksplorację i innowacje naukowe, europejskie gospodarki skorzystały w obu przypadkach. Postępy poczynione przez Europejczyków były jednak głównie kosztem rdzennej mieszkańców w okolicy.

Dziedzictwo europejskiego imperializmu można zobaczyć w dzisiejszym globalnym społeczeństwie, które kładzie duży nacisk na siłę kapitalizmu.

Niedawno dowiedzieliśmy się, ile rządów europejskich wykorzystało naukowe podejście do rozszerzenia swoich imperiów i zwiększenia ich przychodów, jak ostatnio stwierdziliśmy. I zdecydowanie zadziałało: w XIX wieku same imperium brytyjskie podbiło ponad połowę światowej populacji. Narody europejskie były w stanie rozpowszechniać swoje pomysły na całym świecie ze względu na ich obszerny zasięg. Mega-kultury oparte na standardach europejskich-niezależnie od tego, czy są to religia zachodnia, demokracja czy odkrycie naukowe-wyparły lokalne tradycje, kultury i prawa. I pomimo faktu, że europejskie imperia już dawno zmarły, wciąż radzimy sobie z konsekwencjami naszego dziedzictwa kulturowego. Kapitalizm jest zdecydowanie najważniejszym z tych globalnych standardów kulturowych. Ludzie na całym świecie, w dużej mierze dziękują imperiom europejskim, wierzą w znaczenie i siłę pieniędzy i uznają jego znaczenie.

Większość ludzi dzisiaj, niezależnie od tego, gdzie mieszkają (czy to w Brazylii, Bhutanie, Kanadzie czy Kambodży), żyje życiem, które koncentrują się na pieniądzach i materialnych rzeczach. Wszyscy chcemy zmaksymalizować nasze zarobki lub pochwalić nasze bogactwa za pośrednictwem naszych odzieży i urządzeń technologicznych. Prawda jest taka, że ​​siła i zasięg globalnego kapitalizmu, wspomagany postępami naukowymi, niszczy wiele innych globalnych cywilizacji, szczególnie tradycji religijnych. Wiele przekonań religijnych zostało udowodnionych fałszywie przez współczesną naukę. Większość ludzi nie wierzy już, że Bóg stworzył świat w siedem dni; Zamiast tego wierzą w teorię ewolucji Darwina poprzez dobór naturalny, który rozwinął. Gdy prawdziwość religii jest wątpliwa, ideologia kapitalizmu rośnie na pierwszy plan. Na przykład, zamiast starej idei, że szczęście nastąpi w życiu ostatecznym, kładamy teraz nacisk na zwiększenie naszej przyjemności, gdy jesteśmy już tutaj na planecie. Wynika z tego, że będziemy szukać, kupować i konsumować rosnącą liczbę towarów i usług, które mają nas uszczęśliwić.

Świat nigdy nie był bardziej spokojny, jak teraz, dzięki globalizacji.

Globalizacja jest niewątpliwie w marcu. Jednak to nie przeszło dobrze ze wszystkimi. Krytycy globalizacji twierdzą między innymi, że niszczy różnorodność kulturową i przekształca cały glob w jednolicie jednorodną jednostkę cywilizacji. Pomimo tych i innych krytyków globalizacja ma znaczącą korzyść: przyczynia się do stworzenia bardziej pokojowego środowiska. Współczesne kraje zależą od siebie ze względu na swoje samopoczucie gospodarcze. Ponadto w dzisiejszym zglobalizowanym globu sieci handlu i inwestycji łączą mnóstwo różnych narodów. Konflikt lub niestabilność polityczna w jednym regionie będą miały konsekwencje dla reszty światowej gospodarki.

W związku z tym praktycznie wszyscy przywódcy polityczni w Stanach Zjednoczonych, Europie i Azji mają znaczący udział w zachowaniu globalnego pokoju. Ponadto jest skuteczny w zdecydowanej większości przypadków. Organizacja Narodów Zjednoczonych oświadczyła, że ​​od 1945 r. Żaden uznany suwerenny kraj nie został schwytany i zniszczony, po prostu zastanawiając się, jak strasznie gwałtowny był glob przed zakończeniem drugiej wojny światowej, pomaga zilustrować, jak spokojny jest nasz zglobalizowany świat. W rezultacie XX wiek został nazwany „najbardziej spokojnym wiekiem w historii”. Pomimo faktu, że może się to wydawać nieoczekiwane, proste spojrzenie na czas ujawnia, że ​​ludzkie cywilizacje odwracają się od przemocy od czasu rewolucji agrarnej. Szacuje się, że przed rolnictwem w okresie łowców-zbieraczy 30 procent wszystkich dorosłych mężczyzn było ofiarami morderstwa lub nieumyślnego spowodowania śmierci codziennie lub co tydzień. Jest to wyraźne kontrast z dzisiejszym globem, kiedy tylko 1 procent dorosłych ofiar śmiertelnych męskich jest spowodowane przemocą. Możesz powiedzieć, jak daleko zaszliśmy, patrząc na zdjęcia.

Jaki jest jednak powód? Ponieważ hierarchiczne, zorganizowane cywilizacje, które powstały po rewolucji rolniczej, zmusiły osoby do przestrzegania zasad zakazujących morderstwa i przemocy, które pomogły ustanowić stabilne, funkcjonalne społeczeństwa i gospodarki. Tak, żyjemy w najbardziej spokojnych czasach, ale nie wyprzedzajmy siebie. Musimy stale szukać możliwych przyczyn konfliktu, ponieważ przełom wielkiej wojny na całym świecie miałoby teraz niszczycielskie konsekwencje dla ludzkości na skali, której nigdy wcześniej nie widziały. Z przyjemnością z przyjemnością pamiętamy, pamiętając, że musimy podjąć środki, aby upewnić się, że to trwa.

Historia nie jest ani dobra, ani zła, a zwroty akcji, które zajmują, są zasadniczo nieistotne dla naszego subiektywnego samopoczucia.

To ostatni rozdział naszej podróży przez historię Homo sapiens; Podróżowaliśmy prawie 300 000 lat, od Savannahs w Afryce Wschodniej po dzisiejszy zglobalizowany glob. Teraz lepiej rozumiemy szerokie wzorce, które ukształtowały historię ludzką, ale tak naprawdę nie mówiliśmy o tym, jak to wpłynęło na nas jako jednostki. Czy jesteśmy dziś szczęśliwi, pomimo faktu, że nasze zdrowie, pieniądze i wiedza znacznie się poprawiły? Niestety odpowiedź najprawdopodobniej nie jest tak na poziomie indywidualnym, co jest rozczarowaniem. Ale w końcu dlaczego nie? Naukowcy odkryli, że chociaż ludzie doświadczają krótkoterminowego wzrostu szczęścia lub smutku, nasze szczęście pozostaje dość stałe w perspektywie długoterminowej. Jest to poparte ankietami opracowanymi i ocenianymi przez psychologów. Zastanów się nad następującym scenariuszem: tracisz pracę i cierpisz na znaczny spadek szczęścia; W tej chwili uwierzyłbyś, że straszne uczucie będzie trwa wiecznie. Mimo to poziom szczęścia najprawdopodobniej wyzdrowieje do „normalnego” poziomu w ciągu kilku miesięcy po doświadczeniu tego zmieniającego życie doświadczenia.

Zastanów się nad następującym przykładem historycznym: podczas rewolucji francuskiej chłopi Francji niewątpliwie zachwyceli perspektywą wygrania ich niezależności. Jednak niedługo po tym monumentalnym zdarzeniu zwykły chłopiec prawdopodobnie wrócił do swoich starych zmartwień o swoje zepsute dziecko lub kolejne uprawy. Ludzie przypuszczalnie rozwinęli tę delikatną równowagę między samozadowoleniem a rozpaczą, aby zagwarantować, że nie byli ani całkowicie obezwładnieni strasznym doświadczeniem, ani zadowoleniem z własnych osiągnięć, aby przestać szukać większych i lepszych rzeczy w ich życiu. W rezultacie prawdopodobnie nie jesteśmy tak szczęśliwi na poziomie indywidualnym. Ale co z szerszą skalą społeczną? W wyniku wszystkich postępów w naszym standardzie życia musimy być szczęśliwsi niż wcześniejsze pokolenia.

To wszystko zależy od tego, kim jesteś. Zdecydowana większość bogactwa wytwarzanego przez ludzki postęp znalazł drogę do portfeli małej grupy białych mężczyzn. Ludzie spoza tej kategorii, niezależnie od tego, czy są to plemiona rdzenne, kobiety lub osoby kolorowe, nie odnotowały znaczącej poprawy w swoim życiu, które są porównywalne z tymi w tej grupie. Byli prześladowani przez historyczne siły imperializmu i kapitalizmu, a dopiero teraz zaczynają osiągnąć równość.

Możliwe jest, że w przyszłości Homo sapiens może przekroczyć swoje biologiczne ograniczenia, ostatecznie zastąpione przez zupełnie nowy gatunek.

Więc wiemy, co się stało w przeszłości, ale co z przyszłością? Jakie będą konsekwencje postępu naukowego i gospodarczego w nadchodzących dziesięcioleciach? Odpowiedź na to pytanie można znaleźć w badaniach, które naukowcy już prowadzą. Naukowcy obecnie dokonują znaczących postępów w takich obszarach, jak technologie bioniczne i technologie przeciwstarzeniowe. Naukowcy osiągnęli znaczny postęp w dziedzinie bioniki, co obejmuje połączenie inteligencji ludzkiej i maszynowej. Jesse Sullivan, amerykański elektryk, który na przykład stracił obie kończyny w wypadku samochodowym, był w stanie zdobyć nowe bioniczne ramiona, które mógł kontrolować swoim umysłem i układem nerwowym z powodu postępów w nauce. Naukowcy robią również znaczne postępy w dziedzinie badań przeciwstarzeniowych. Poprzez genetyczną manipulację robakami C. elegans naukowcy właśnie odkryli, że mogą czterokrotnie żyć i są na skraju osiągnięcia tego samego wyczynu z myszami. Jak myślisz, jak długo zajmie naukowcy, aby móc usunąć starzejący się gen z człowieka?

Zarówno wysiłek odwrócenia skutków starzenia, jak i rozwój technologii bionicznej są składnikami projektu Gilgamesh, ogromnym naukowym staraniem, aby znaleźć tajemnicę życia wiecznego. Więc co nas powstrzymuje? Na razie dochodzenie naukowe w tych obszarach są utrudnione przez różnorodne ograniczenia legislacyjne oparte na rozważaniach etycznych. Jednak tych przeszkód nie można zachować w nieskończoność. Jeśli ludzkość ma nawet najmniejszą okazję do życia wiecznie, nasze pragnienie osiągnięcia tego celu niewątpliwie pokonuje wszelkie przeszkody na naszej drodze. Najprawdopodobniej my Homo sapiens zmieniamy nasze ciała w taki sposób, że nie będziemy już uważani za homo sapiens w niezbyt odległej przyszłości w wyniku postępu naukowego. Zamiast tego przekształcimy się w zupełnie nowy gatunek, który jest częściowo biologiczny i w połowie mechaniczny. To, że ten nowy gatunek nadludzki pojawi się, jest przesądzonym wnioskiem; Jedynym prawdziwym problemem jest kiedy.

Podsumowanie powieści są sapiens.

Najważniejszym przesłaniem w tych notatkach jest: w ciągu 300 000 lat Homo sapiens osiągnął jeden z wielu gatunków ludzkich do bycia najbardziej dominującym gatunkiem, jakie kiedykolwiek chodził po twarzy ziemi. Ewolucja ludzkiej cywilizacji stale się rozwijała od czasu wynalezienia języka, ostatecznie skutkując powiązaną globalną wioską, którą obecnie zamieszkujemy.

Kup książkę - Sapiens autorstwa Yuval Noah Harari

Scenariusz BrookPad Zespół oparty na Sapiens autorstwa Yuval Noah Harari



Starszy post Nowszy post


Zostaw komentarz

Pamiętaj, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem