The Scout Mindset by Julia Galef

Biznes Zdolności do porozumiewania się Finanse Julia Galef Umiejętnośći zarządzania Sposób myślenia zwiadowczego

Why Some People See Things Clearly and Others Don't

The Scout Mindset by Julia Galef

Buy book - The Scout Mindset by Julia Galef

What is the subject of the book The Scout Mindset?

The Soldier's Mindset (2021) and the Scout's Mindset (2021) are two very distinct mindsets that are explored in The Scout Mindset (2021). A military mentality, according to this theory, is one in which we adhere to our ideas while dismissing facts that may show us incorrect, according to the author. But we may all learn to be scouts, searching for the truth and refining our understanding of the world around us.

Who is it that reads the book The Scout Mindset?

  • Anyone who wants to learn how to overcome their innate prejudices.
  • People who are interested in learning how to be incorrect
  • Seekers of the truth

Who is Julia Galef, and what is her story?

Julia Galef is an expert in rational decision-making and the creator of the nonprofit Center for Applied Rationality, which specializes in rational thinking and human cognition. She received her Ph.D. from the University of California, Berkeley. She's also the presenter of Rationally Speaking, a podcast that encourages critical thinking and scientific education among its listeners. Her debut book, The Scout Mindset, was published in 2012.

Co dokładnie jest dla mnie? Learn how to think more like a scout and less like a soldier as you go through your training.

Consider the world to be a battlefield, with two kinds of individuals on the field: soldiers and scouts. Soldiers are the most common type of person on the battlefield. The troops think that there is only one way to look at the world, and that is their way of looking at it. They are prepared to attack anything or anybody who they believe is in opposition to their ideology. Then there are the scouts to consider. The scouts are not interested in engaging in combat. There is nothing more important to them than determining the lay of the ground, drawing an exact map of the battlefield, and establishing the facts, regardless of whether those facts support or contradict what they believe to be true. The major revelation is as follows: We're the ones on the front lines. and we're the scouts in charge. We are both soldiers and scouts, but each of us tends to approach life in a somewhat different way than the other.

Clearly, these notes prefer one kind of mentality over another in terms of content. So, what exactly is it about the soldier's mentality that is so detrimental? What is it about standing up for your ideas and defending your convictions that is so harmful? What is it about the scout's mentality that is so admirable?Prepare yourself to find out. A word to the readers: this message was prepared specifically for the purpose of audio transmission. It is strongly recommended that you listen rather than read if you are debating between the two options. You'll also discover why it's important to become adept at being incorrect, why Intel decided to exit the memory-chip industry, and why superforecasters beat CIA operatives and university professors with their forecasting abilities.

What exactly is it about the soldier's mentality that is so detrimental?

Zacznijmy od odpowiedzi na pytanie z wcześniejszej sesji: co dokładnie jest mentalność żołnierza, która jest tak szkodliwa? W końcu bycie niezłomnym obrońcą twoich pomysłów nie wydaje się tak złym, prawda? Kiedy to ujmujesz, mentalność żołnierza prawie wydaje się pozytywna rzecz do posiadania. Oto opowieść, która pomoże ci zrozumieć, dlaczego tak nie jest. To dobrze znana historia i jest prawdziwa, i świetnie pokazuje dewastację, którą może zrobić mentalność żołnierza. To jest precyzyjna opowieść o sprawie Dreyfusa.

Nasza opowieść rozpoczyna się w 1894 roku we Francji - szczególnie w ramach ambasady niemieckiej w Paryżu - i trwa do dnia dzisiejszego. Rozgrywana notatka została odkryta w koszu na śmieci w ambasadzie niemieckiej przez członka personelu sprzątania. Teraz tak się składa, że ​​ten czyszczący facet jest francuskim szpiegiem, a dokument ten właśnie zawiera informacje o francuskich sprawach wojskowych. Ktoś od dłuższego czasu sprzedaje francuskie tajemnice dla Niemców. Albert Dreyfus, oficer armii francuskiej, został oskarżony o zdradę w krótkim czasie. Pismo wiadomości wydaje się być identyczne z Dreyfusem. Ponadto Dreyfus został wyposażony w dostęp do materiału ujawnionego w notatce. Co więcej, Dreyfus nie wydaje się być bardzo miłą osobą - jest hazardzistą i, według plotek, kobieciarz - co znacznie pogarsza sytuację.

Protestuje przeciwko swojej niewinności, ale pomimo jego protestów jest uznany za winnego i potępiany na życiowe uwięzienie na wyspie diabła. Teraz jesteś tego niewątpliwie świadomy, ale Dreyfus był całkowicie niewinny. Ponadto istniało znaczna liczba dowodów wskazujących na jego niewinność. Dlaczego więc został uwięziony? Wtedy wchodzi w grę wchodzi ramy umysłu żołnierza. Osoby, które badały Dreyfus, chciały myśleć, że jest winny. W ten sposób przeprowadzili swoje dochodzenie. Czemu? Z drugiej strony jego wina dobrze pasuje do ich światopoglądu.

Jak zapewne widziałeś, Dreyfus był Żydem. W szeregach francuskiego wojska rozprzestrzenia się antysemityzm. Ponadto wydawał się mieć wątpliwy charakter. Należy pamiętać, że istniały zarzuty hazardu i kobiecie. Oznacza to, że kiedy spojrzeli na materiały, nie szukali dowodów, które wskazywały na zachowanie winne lub niewinne. Działali na założeniu poczucia winy i koncentrowali się na dowodach potwierdzających to założenie. Między innymi ekspert z drugiemu pismem zbadał list i stwierdził, że nie został napisany przez sam Dreyfusa. Jednak śledczy nie zaakceptowali tego wyjaśnienia. A kiedy detektywi zbadali dom Dreyfusa w poszukiwaniu dodatkowych dowodów i wyszli z pustymi rękami, nie poświęcili chwili na ocenę swoich opcji. Doszli do wniosku, że go pozbył.

Fakt, że druga osoba podjęła podejrzenie, został wyjaśniony faktem, że nauczył się powielić pismo Dreyfusa, które było dokładnie takie samo jak notatki. Dlaczego więc w tym przypadku nie ma mentalności żołnierza? Na początek może to spowodować, że niewinna osoba zostanie niesłusznie skazana i uwięziona! Jednak na szerszą skalę główną wadą mentalności wojskowej jest to, że może to spowodować utratę z oczu prawdy. Możliwe, że nigdy nie zobaczymy, co właściwie jest, ani nie zmienimy naszych poglądów na lepsze, jeśli jesteśmy zbyt zajęci zobaczeniem tego, co chcemy zobaczyć, i szukając dowodu, który wspiera to, co już myślimy. W końcu, dlaczego ludzie chcą przede wszystkim żyć z mentalnością wojskową, jeśli jest to tak wyraźnie szkodliwe?

Co powoduje, że osoby zdobywają mentalność żołnierza?

To pytanie: „Dlaczego jednostki przyjmują mentalność wojskową?” jest prosty, na który należy odpowiedzieć: ma wiele zalet. Mentalność żołnierza ma wiele zalet. Niektóre z tych zalet mają charakter czysto społeczny. Inne są dotknięte ich emocjami. Kiedy dojdziemy do emocjonalnych, porozmawiamy o nich. Ale na razie zacznijmy od tego, co może być najważniejszą korzyścią społeczną: poczucie przynależności. Zastanów się przez chwilę, że jesteś członkiem małej, zwartej grupy religijnej. Rozważ możliwość, że straciłeś wiarę. Nie chodzi tylko o utratę wiary w tę społeczność; Przynajmniej nie chodzi o utratę wiary, jeśli otwarcie oświadczasz, że nie jesteś już wierzącym. Może to oznaczać koniec twojego małżeństwa, koniec twojej rodziny, koniec twoich przyjaciół. Może to spowodować wyginięcie całej Twojej społeczności.

Możliwe, że ponownie rozważysz swoją decyzję, jeśli znajdziesz się w tej pozycji. Możesz nawet uciekać się do przemocy fizycznej wobec każdego, kto kwestionuje twoje przekonania religijne. Zrobisz to, ponieważ masz silną potrzebę przynależności - pragnienie, które jest tak silne, że przekracza twój dążenie do poszukiwania własnej prawdy. Jeśli przynależność pociąga za sobą wiary, to niech tak będzie. Oczywiście jest to skrajny przykład tego punktu. Jeśli ta grupa zacznie wierzyć, że to, co uważają za prawdziwe, nie jest tym, co uważasz za prawdziwe - cóż, możesz już nie być uważany za członka tej grupy. To znaczy, zachowanie mentalności żołnierza jest sposobem na utrzymanie społeczności. Jeśli bronisz swoich poglądów i nieustannie przestrzegasz zasad społeczności, zawsze poczujesz się, jakbyś należał.

Zdolność do poczucia przynależności jest ważna - ale nie jest to jedyna zaleta, którą ma do zaoferowania mentalność wojskowa. Należy również uzyskać pewne znaczące zalety emocjonalne. Zastanów się nad następującym scenariuszem: ubiegasz się o nową pracę - taką, której pragniesz i który, jak myślisz, chciałbyś. W rezultacie Twoja aplikacja została odrzucona. Więc jakie masz opcje? Czy uznajesz, że szczerze mówiąc, nie byłeś najbardziej wykwalifikowanym kandydatem? W żaden sposób, kształt ani formy! Przekonasz się, że dojazd byłoby zbyt wyczerpujące i że praca nie była w najlepszych okolicznościach. Innymi słowy, mentalność twojego żołnierza daje poczucie bezpieczeństwa. Możesz uniknąć doświadczenia nieprzyjemnych negatywnych uczuć, ignorując inne interpretacje rzeczywistości, które mogą powodować niewygodne negatywne emocje.

Ten rodzaj zdarzenia występuje regularnie - i robi to bez naszej świadomości. Nie musisz dostosowywać się do swojej społeczności, aby być uważanym za członka, tak jak nie musisz ignorować nieprzyjemnych wersji rzeczywistości, aby uznać je za członka. To po prostu coś, co się dzieje. Dzieje się tak, ponieważ alternatywa jest nieprzyjemna lub przerażająca, a twoja mentalność wojskowa próbuje chronić cię przed tym bólem lub strachem. Kiedy alternatywa, choć nieprzyjemna i przerażająca, również jest prawdziwa - a kiedy prawda jest czymś, co chcesz utrzymać - zaczną pojawiać się problemy. W tym momencie mentalność żołnierza zaczyna cię powstrzymywać. Jak więc przezwyciężyć swoje żołnierskie instynkty i zacząć zachowywać się bardziej jak zwiadowca, gdy znajdziesz się w takiej sytuacji?

Dlaczego ważne jest, aby ćwiczyć niepoprawne?

Nikt nie lubi poczucia, że ​​jest w błędzie. Rzeczywiście, można argumentować, że mentalność wojskowa polega na ochronie cię przed koniecznością radzenia sobie z nieprzyjemnym wrażeniem, że zrobienie czegoś złego, a nawet o to, że coś jest złego. O ile nie jesteś skłonny ponownie rozważyć swoje poglądy, odmówić przyjęcia innych interpretacji rzeczywistości lub, innymi słowy, nieustannie nalegaj, abyś miał rację, być może nigdy nie będziesz musiał stawić czoła możliwości, że jesteś niepoprawny ... Zwiadowcy zbliżają się do rzeczy w inny sposób. Według nich najskuteczniejszym sposobem, aby mieć rację - nie tylko po to, by poczuć się właściwe lub myśleć, że masz rację, ale naprawdę posiadanie dokładnej reprezentacji obiektywnej rzeczywistości - jest sprawność w byciu niepoprawnym.

Jednak bycie niepoprawnym nie oznacza jednak, że złe jest ostatecznym celem. Celem jest poprawa: być w posiadaniu dokładnego obrazu tego, co się dzieje. Przeciwnie, zwiadowcy, w przeciwieństwie do żołnierzy, uważają się za nieprawidłowe za niezbędny krok na drodze do racji. Weźmy na przykład nawyki grupy osób, które są bardzo doskonałe w poprawie: Supercecasters, aby lepiej zrozumieć, jak to działa w rzeczywistości.

Eksperci zawsze próbują prognozować wyniki przyszłych wydarzeń, niezależnie od tego, czy jest to zakończenie następnych wyborów prezydenckich, prawdopodobieństwo załamania gospodarczego, czy po prostu pogoda na następny tydzień. I ogólnie rzecz biorąc, te prognozy nie są zbyt dobre w dokonywaniu tego rodzaju prognoz. Philip Tetlock, politolog, który studiował ten temat od ponad dwóch dekad, twierdzi, że dokładność przeciętnego eksperta jest „równa dokładności szympansu rzucającego rzut”. przy prognozowaniu. Nazywał je superforecasters, co było odpowiednim oznaczeniem. Te superforecasters opracowały prognozy, które były o 30 procent dokładniejsze niż oceny analityków CIA, którzy mieli dostęp do tajnych informacji, i zrobili to z niczym więcej niż wyszukiwarką Google. Według naukowców ich prognozy były również o 70% dokładniejsze niż prognozy dostarczane przez zespoły profesorów uniwersytetów.

Więc co sprawiło, że były tak wyjątkowe? Jaka jest głębokość ich wiedzy? Czy mają duże doświadczenie? Mają wyższy poziom inteligencji. Nie, żadna z tych rzeczy nie jest poprawna. Byli naprawdę doskonałe w niepoprawie. Te osoby możliwe było, że te superforecasters stopniowo zmieniają swoje perspektywy, gdy pojawiły się świeże informacje. Następnie, zamiast myć błędy pod dywan lub zmieniać otaczającą ich narrację, wrócą nad nimi i ponownie ocenili, jak dokonali prognoz. Umożliwiło im to zdobycie wiedzy, co z kolei umożliwiło im dokonywanie dokładniejszych prognoz w przyszłości. Innymi słowy, byli bardzo biegli w niepoprawie w wyniku swojej praktyki.

W rezultacie bycie doskonałym w byciu niepoprawnym ma wiele zalet. Dane, które sprzeciwiają się ich obecnym poglądom, są ignorowane przez zwiadowców, tak jak nie są ignorowane przez superforecasters. Kiedy natrafią na takie fakty, zmieniają swoje poglądy i postrzegają swoje błędy jako szanse: możliwości nauki, dostosowania się i być może zrobienia rzeczy następnym razem. Chciałbym krótko zrobić: co się stało z Albertem Dreyfusem, jeśli zastanawiałeś się, co się z nim stało? Ostatnim razem, gdy go widzieliśmy, został uwięziony na Wyspie Diabła, w otoczeniu ludzi, którzy pomimo jego niewinności wierzyli, że jest winny. Mniej więcej w czasie, gdy został skazany na więzienie, mężczyzna o imieniu pułkownik Georges Picquart został powołany na stanowisko na stanowisku. Szef francuskich operacji kontr-respiania. On, jak wszyscy inni, nie był w stanie odkryć więcej dowodów przeciwko Dreyfusowi - ale, w przeciwieństwie do wszystkich innych, pozwolił, by dowody wskazujące na niewinność Dreyfusa doprowadziła go raczej do prawdy niż na odwrót.

Być może pamiętasz, że Dreyfus został uwięziony w wyniku rozdartego dokumentu, który został znaleziony przez francuskiego szpiega pracującego w ambasadzie niemieckiej w Paryżu, co doprowadziło do jego aresztowania. W każdym razie notatki wciąż pojawiły się nawet po uwięzieniu Dreyfusa - i, jak pamięta, pojawiła się inna osoba, która miała pismo, które było identyczne z tym na memorandzie. Dzięki tej informacji Picquart był w stanie dojść do właściwego wniosku: Dreyfus został niesłusznie oskarżony. Z drugiej strony inni śledczy twierdzili, że były dwóch szpiegów i że druga nauczyła się powielać pismo Dreyfusa, co jest nieco rozciągnięte. Innymi słowy, Picquart zachowywał się w sposób zwiadowca. Pozostali detektywi zachowywali się w sposób wojskowy.

Zwiadowcze poczucie Picquarta doprowadziło go do ustronnego miejsca. Krótka odpowiedź jest taka, że ​​jesteśmy w poważnym niebezpieczeństwie. Picquart, będąc oczywiście doskonałym zwiadowcem, zrobił wszystko, co mógł, aby uwolnić Dreyfusa. W wyniku jego wysiłków wysłano go na niebezpieczne zadania. Spędził nawet trochę czasu w więzieniu. Ale ostatecznie odniósł sukces, ponieważ był wytrwały. Zajęło to 10 lat i liczne procesy, zanim Dreyfus został ostatecznie uwolniony z więzienia. Lekcja tej historii jest taka, że ​​bycie zwiadowcem może być trudne, szczególnie gdy jesteś otoczony żołnierzami. Ponadto powinieneś wiedzieć, że warto, szczególnie jeśli kwestie takie jak uczciwość i obiektywne fakty są dla Ciebie niezbędne. Determinacja Picquarta, by trwać i walczyć w imieniu Dreyfusa, pomimo faktu, że nie mogło być wówczas przyjemne, oznaczało, że Picquart znalazł się po prawej stronie historii - i że niewinny człowiek został zwolniony.

Zwiadowcy zawsze szukają sposobów, aby udowodnić siebie nieprawidłowo.

Według społeczności zwiadowczej złe jest niezbędnym krokiem na drodze, aby stać się właściwym. Stawia to jednak kluczowe pytanie: w jaki sposób możesz być bardziej biegły w popełnianiu błędów?

Pierwszym krokiem jest rozpoznanie, gdy się mylisz i wyznaj to. Podobnie jak w przypadku każdego ćwiczenia, przyznanie się, gdy się mylisz, zwiększy twoją zdolność do rozpoznania, gdy się mylisz, co, jak dobrze zdajesz sobie sprawę, poprawia zdolność robienia rzeczy również w przyszłości. Wydaje się, że niektóre z największych postaci historii są tego świadome. Na przykład prezydent Abraham Lincoln zrobiłby wszystko, by uznać, kiedy popełnił błąd. Oto tylko jedna ilustracja: w maju 1863 r., W środku amerykańskiej wojny domowej, generał Ulysses S. Grant przyjął Konfederację Twierdzę z Vicksburga z sił Konfederacji. Lincoln odpowiedział Grantowi, aby wyrazić gratulacje za jego triumf - i w liście przyznał, że się mylił. W końcu Lincoln przewidział, że strategia Granta zawiedzie. Zamiast milczeć na ten temat, napisał: „Chcę teraz przyznać, że masz rację, a ja się myliłem”, w którym uznał swój błąd.

Powinieneś spróbować przejść do praktyki wyrażania porównywalnej wdzięczności innym na poziomie osobistym. Nie wszyscy muszą uznać swoje błędy, podobnie jak Lincoln - chociaż jest to niewątpliwie oznaką dobrego charakteru - ale uznanie ich samego jest kluczowym pierwszym krokiem w ustanowieniu mentalności harcerza i poprawie umiejętności przywódczych. Z drugiej strony zwiadowcy nie boją się potwierdzić swoich błędów. Aktywnie szukają sposobów na obalenie własnych założeń. Pamiętaj, że zwiadowcy szukają najbardziej dokładnego i obiektywnego przedstawienia rzeczywistości, które mogą zdobyć - i obejmuje to traktowanie potencjału, że są tak poważnie, jak możliwość, że ktoś inny jest nieprawidłowy. Jestem ciekawy, jak to wygląda w praktyce. Pozwól dr Bethany Brookshire, dziennikarz naukowy, poprowadzić nas we właściwym kierunku.

Dr Brookshire obserwował na Twitterze w 2018 roku i podzielił się nim ze światem. Powiedziała na Twitterze, że kobiety często odpowiadają na swoje e -maile z „Cześć, dr Brookshire”, podczas gdy mężczyźni zwykle zaczynają swoje wiadomości od „Droga Bethany” lub „Droga Pani Brookshire”. Oto kilka niezbędnych rzeczy do zapamiętania: doktorat dr Brookshire jest wspomniany w jej podpisie e -mail, więc każdy, kto pisze do niej, powinien mieć świadomość, że powinna być adresowana jako „Dr.” Jej tweet stał się wirusowy, zdobywając ponad 2000 polubień. Z drugiej strony dr Brookshire zrobił coś, co sprawi, że każdy zwiadowca byłby dumny: postanowiła złożyć swoje roszczenie do testu, sprawdzając swój e -mail. I, jak się okazało, jej założenia były nieprawidłowe: tylko 6 procent kobiet odpowiedziało „Drogi Dr.” w porównaniu z 8 procentami mężczyzn. W rezultacie wróciła na Twittera i przeprosiła za swój błąd. Działania doktora Brookshire są przykładowe dla harcerskich: fakty były dla niego ważniejsze niż wydawanie się nieomylnym w jego wypowiedzi.

Oczywiście celem jej tweeta było zwrócenie uwagi na fakt, że istnieje uprzedzenie płciowe w nauce - że kobiety poważnie traktowały swoje poświadczenia, ale mężczyźni nie - i wyrazili frustrację. Teraz błędne przekonanie doktora Brookshire nie wyklucza możliwości uprzedzeń płciowych w badaniach - w rzeczywistości daleka od tego. Jedyne, co sugeruje w tym przypadku, jest to, że jej perspektywa była nieprawidłowa i była gotowa ją uznać, ponieważ była oddana prawdzie.

Niektóre eksperymenty myślenia, które pomogą Ci przezwyciężyć uprzedzenia.

Wszyscy widzą świat przez inny zestaw soczewek niż inne. Jak wcześniej wspomniano, dr Brookshire szukała dowodów uprzedzeń płciowych w naukach, więc nic dziwnego, że odkryła dowody płci Bia. Julia Galef, autorka tej książki, miała podobne doświadczenie. Oczywiście była na polowaniu na dane, które poparły jej tezę, czyli mentalność zwiadowca jest lepsza niż sposób myślenia wojskowego, przeprowadzając badania dotyczące myślenia zwiadowczego.

W pewnym momencie w tym okresie dochodzenia natknęła się na artykuł twierdzący, że posiadający mentalność żołnierza doprowadził do sukcesu. Szybko odrzuciła go jako ładunek śmieci. Przyjrzała się metodologii artykułu i odkryła, że ​​w rzeczywistości było to wadliwe. Ale potem miała objawienie: co, jeśli artykuł uczyniłby polarny przeciwny przypadek do jej własnego? Zastanów się, co by się stało, gdyby powiedziano, że mentalność żołnierza ustanawia osoby na porażkę. Uznała, że ​​z pewnością uwzględniłaby badania w swojej książce. Doprowadziło ją to do dwukrotnego sprawdzania jej odniesień, a ona odkryła, że ​​one również byli wadliwe w swoich metodach. Była doskonałym zwiadowcem i nie uwzględniła tego badania na swojej liście referencji.

A thought experiment in which you assume that the data supports an opposite point of view and then ask yourself, Would I still find it believable? – was missing from her arsenal, which she now terms a selective skeptic test. It is possible to do a variety of different thought experiments in order to keep your natural prejudices under control. Remember, however, that in order for them to be effective, you must place yourself in an imagined environment and observe your response to see what happens.

Take, for example, Intel. During the year 1985, Intel was a memory-chip manufacturer that was going through a tough period, as its business was being eroded by Japanese rivals. The founders considered expanding into a different market, but the concept sounded foreign to them. They then conducted an outsider test, which is a kind of thinking experiment. They thought about what a totally new CEO — someone who was entirely different from them – would do in their position. The explanation was self-evident: she was getting out of the memory-chip industry. As a result, Intel has evolved into a microprocessor business. The status quo bias test is another thought experiment that may be very useful. When doing the outsider test, you are asked to examine an unknown scenario from the outside. This thought experiment, on the other hand, invites you to examine an unfamiliar situation from inside.

Consider the following scenario: you have the opportunity to accept a new, well-paying job – but you will have to relocate to a different location, away from your friends, away from the pleasant memories and stability of where you are now located. Is it really worth it? Your status quo bias is probably to tell you that it's not worth it at this point. Take another look at the situation: what if you already had that position and were reaping the benefits of increased pay and greater career prospects? Would you be willing to give it up in order to be closer to your pals back home? Perhaps you would, perhaps you would not, but the status quo bias test will assist you in making a choice that is not unduly affected by your preference for the known and familiar (or the status quo). Here's a brief recap: Given how quickly we went through a lot of semi-technical jargon in the last note, here's a short review of the terminology we discussed.

It starts with a test known as "the selective skeptic." You may use this test every time you're attempting to determine the validity of a piece of evidence. To put the evidence to the test, just ask yourself if you would find the evidence credible if it backed an argument or hypothesis that is diametrically opposed to what you desire to be true. To wszystko! The second step is to put yourself in the shoes of someone else. To succeed in this exercise, all you have to do is pretend that you are an absolute outsider in every given scenario, much like Intel did before it became a microprocessor business.

Third, we have the status quo bias test to consider. We have a tendency to get emotionally connected to the way things are. In a nutshell, we are prone to developing a preference for the status quo. To counteract this prejudice, suppose that a foreign circumstance – such as relocating to a new place and starting a new career – has become the new standard of living. When you encourage yourself to have a bias in favor of the unknown, you will be better equipped to combat your bias in favor of familiarity. Finally, three thought exercises that may assist you in challenging your biases are presented below.

Suggestions for assuming a scout persona.

Niewątpliwie zdałeś sobie sprawę, że posiadanie mentalności harcerza jest trudne do osiągnięcia. Żołnierze na całym świecie mają różne zalety, które zwiadowcy muszą być gotowi zrezygnować. Nie wspominając o tym, że uznanie swoich błędów i udowodnienie, że się nieprawidłowo nie zawsze jest zabawne - przynajmniej nie przez cały czas. Właśnie dlatego, w tej notatce, spojrzymy na metodę, która ułatwi bycie skautem. Ma to coś wspólnego z własną tożsamością. Ta złota zasada rozmowy na imprezę obiadową - tę, która zabrania dyskusji na temat religii i polityki - jest czymś, z czym prawdopodobnie znajdziesz, prawda? Dlaczego takie tematy nie są zawarte w menu? Czy kiedykolwiek to zastanawiałeś? Proste wyjaśnienie jest to, że prawie zawsze kończą się gorącą debatą lub sporem. Ale dlaczego tak jest?

Wynika to z faktu, że wiara religijna i przynależność polityczna są często niezbędnymi elementami tożsamości ludzi. W rezultacie, kiedy krytykujesz czyjąś politykę lub religię, nie tylko atakujesz ich przekonania, ale także atakujesz ich osobowość. Przekonania religijne i przekonania polityczne są dwoma najczęstszymi - ale wszystko może stać się częścią twojej tożsamości, w tym ulubioną drużynę sportową, jedzenie, które jesz i muzykę, której słuchasz. Stanie się częścią twojej tożsamości może prowadzić do problemów. Na przykład, gdy bierzesz to osobiście, gdy ktoś kocha inną drużynę koszykówki lub gdy uważa, że ​​twoja dieta jest śmieszna lub gdy nie zgadzają się, że Beatlesi są największą grupą wszechczasów. Kiedy to nastąpi, kiedy zaczniesz mylić to, w co wierzysz w to, co jesteś, tracisz zdolność do prawidłowego myślenia. Twoim zamiarem jest wyłącznie zebranie dowodów potwierdzających twój punkt widzenia.

Nie jest niemożliwe, aby stworzyć tożsamość zwiadowcza i czerpać z niej przyjemność, ale na pierwszy rzut oka może się to wydawać łatwą odpowiedzią. Poczucie siebie wywiera presję, aby uzasadnić swoje poglądy. Chociaż utrzymanie poglądów może być trudne, a jednocześnie otwarcie na nową wiedzę i tworzenie dokładnego wizerunku świata, zawsze będziesz mieć przekonania, które są warte obrony, nawet jeśli to, co myślisz, jutro różni się od twoich przekonań. Chociaż ustanowienie własnej tożsamości zwiadowczej jest trudne, zastanów się: czy znasz sensację, które masz po ćwiczeniu lub na dłuższą metę? To uczucie jest podobne do rozwoju własnej tożsamości zwiadowczej. Tak, boli i tak, jesteś wyczerpany - ale jesteś też zadowolony z siebie. Jesteś pewien, że długoterminowe zalety przeważają nad dyskomfortem i zmęczeniem.

Jeśli chodzi o rozwijanie osobowości zwiadowcy, będzie się podobnie. Będzie to trochę żądać, gdy zaczniesz widzieć własne błędy lub kiedy zdasz sobie sprawę, że ktoś, z którym miałeś spór, jest w końcu naprawdę poprawny. Chociaż możesz doświadczać bólu mięśni, weź to jako znak, że postępujesz w kierunku rozwijania swojej tożsamości zwiadowczej o krok po kroku. Zdolności w prawdziwym świecie chciałbym przejrzeć techniki radzenia sobie, które mogą pomóc ci poradzić sobie z rosnącymi bólami bycia zwiadowcami. Mam nadzieję, że uznasz je za pomocne. Zaczynajmy tą imprezę.

Przede wszystkim opanuj sztukę planowania. Jeśli ktoś z mentalnością wojskową straci swoją pracę, może przekonać się, że nigdy nie byli wystarczająco kompetentni na stanowisko - że pracodawca nie zasłużył na nie. W konfrontacji z rzeczywistością, zamiast próbować ją zmienić, zwiadowca opracuje strategię radzenia sobie z tym. W tym przypadku strategią byłoby zacząć myśleć o tym, jak uzyskać nową pracę tak szybko, jak to możliwe po zwolnieniu. Kolejną strategią radzenia sobie jest poszukiwanie srebrnej podszewki w każdej sytuacji. W wyniku utraty tej pozycji możesz już nie musisz znosić wściekłych wybuchów szefa lub ciągłego mówienia. ktoś.

Wreszcie, oto porada: staraj się trzymać się z dala od trujących rozmów na platformach mediów społecznościowych, takich jak Twitter i Facebook. Zamiast tego wchodzą w interakcje z osobami, które wydają się mieć mentalność zwiadowczą, takimi jak pisarze, dziennikarze, blogerzy lub ktoś inny w mediach społecznościowych, którzy wydają się mieć twoją perspektywę zwiadowczą. Nigdy nie wiesz, co się wydarzy. W rzeczywistości autor natknął się na kogoś w ten sposób - i zgadnij co? Zadziałało! Postanowili ożenić się! Oh! Zostawię ci ostatnią myśl o Albercie Dreyfusie. Był w stanie ponownie wejść do wojska. Zmarł w Paryżu w wieku 75 lat, dokładnie 29 lat po jego ukończeniu, w wieku 75 lat.

Sposób myślenia zwiadowczego jest ostatecznym podsumowaniem książki.

Najważniejszą lekcją w tych notatkach jest to, że chociaż twoja mentalność wojskowa zapewnia korzyści społeczne i emocjonalne, służy również zaciemnianiu rzeczywistości. Możesz nauczyć się być dumnym zwiadowcem, będąc biegłym w myśleniu, kwestionowaniu własnych naturalnych uprzedzeń i unikając samooceny. Porady, które można wprowadzić w życie: Skontaktuj się z kimś, z kim miałeś spór w przeszłości. A co z tym argumentem, który miałeś w zeszłym miesiącu lub w zeszłym roku, a może nawet w ostatniej dekadzie, przychodzi na myśl? Czy to było w prawdziwym życiu, czy w mediach społecznościowych? Możliwe, że od tego czasu „zaktualizowałeś” i że twoja opinia się zmieniła. Dlaczego więc nie skontaktować się z nimi i szczegółowo poinformować o procedurze?

Kup książkę - Zwiadowca Julii Galef

Scenariusz BrookPad Zespół oparty na myśleniu zwiadowczym Julii Galef



Starszy post Nowszy post


Zostaw komentarz

Pamiętaj, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem