Myślenie, szybkie i powolne - Daniel Kahneman

Psychologia stosowana Biznes Daniel Kahneman Szybki i wolny Finanse Kierownictwo Umiejętnośći zarządzania Myślący

Intuicja czy narada? Gdzie możesz (i nie możesz) ufać swojemu mózgowi

Myślenie, szybkie i powolne przez Daniela Kahneman

Kup książkę - myślenie, szybkie i powolne autorstwa Daniela Kahneman

Jaki jest temat myślenia książki, szybkiego i powolnego?

Think Fast and Slow (2011), książka napisana przez Daniela Kahnemana, która służy jako podsumowanie dziesięcioleci badań, które doprowadziły do ​​jego nagrody Nobla, wyjaśnia jego wkład w nasze obecne rozumienie psychologii i ekonomii behawioralnej. Kahneman otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii w 2010 roku. Przez lata Kahneman i jego współpracownicy, których prace są szeroko omawiane w książce, wnieśli istotny wkład w rozwój naszej wiedzy o ludzkim mózgu. Proces, w którym powstają wybory, dlaczego niektóre błędy w osądu są tak częste, a sposób, w jaki możemy się poprawić, są teraz dobrze zrozumiane.

Kto czyta książkę myślenia, szybkie i powolne?

  • Każdy, kto jest zainteresowany funkcjonowaniem naszego mózgu, w jaki sposób rozwiązywamy problemy, sposób podejmowania decyzji i jakie luki w zabezpieczeniach są podatne na przeczytanie tej książki.
  • Każdy, kto jest zainteresowany laureatem Nagrody Nobla Daniela Kahnenaana w psychologię i ekonomię behawioralną, a także sposób, w jaki te osiągnięcia odnoszą się do społeczeństwa jako całości, powinien przeczytać tę książkę.

Kim jest Daniel Kahneman i co on robi?

Dr Daniel Kahneman otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii w 2002 roku za swoje badania. W Woodrow Wilson School of Public and International Affairs jest starszym uczonym. Jest także emerytowanym profesorem psychologii i spraw publicznych w Woodrow Wilson School, Eugene Higgins Professor of Psychology Emeritus na Uniwersytecie Princeton oraz członkiem Centrum Racjonalności na Hebrajskim Uniwersytecie Jerozolimy.

Opowieść o dwóch umysłach: jak na nasze działania wpływają dwa odrębne systemy - jedno automatyczne, a drugie, które są rozważane.

W naszych myślach powstaje fascynujący dramat, filmowa fabuła z dwoma głównymi postaciami, która jest pełna zwrotów akcji, zakrętów, dramatu i napięcia. System 1 jest impulsywnym, automatycznym, intuicyjnym systemem 1, a System 2 to myślenie, metodyczny i obliczający system 2 to dwie cechy. Gdy konkurują ze sobą, ich interakcje wpływają na sposób myślenia, dokonywania osądów i wyborów oraz zachowują się w wyniku naszych doświadczeń. System 1 to część naszego mózgu, która działa instynktownie i nagle, i która często działa bez naszej świadomej wiedzy i pozwolenia. Możliwe jest spotkanie z tym systemem w pracy, jeśli jesteś narażony na wyjątkowo głośny i nieoczekiwany dźwięk. Co zamierzasz zrobić? Najprawdopodobniej przekazujesz swoją uwagę na dźwięk bardzo szybko i instynktownie po jego usłyszeniu. System 1 składa się z następujących komponentów:

Ten mechanizm jest pozostałością naszej ewolucyjnej przeszłości: możliwość podejmowania tak szybkich działań i podejmowania tak szybkich decyzji ma wewnętrzne korzyści przetrwania w dzisiejszym świecie. System 2 to część mózgu, która przychodzi na myśl, gdy myślimy o części mózgu odpowiedzialnej za nasze własne decyzje, myślenie i przekonania. W tej sekcji porozmawiamy o świadomych działaniach umysłu, w tym samokontroli, podejmowaniu decyzji i bardziej celowej koncentracji uwagi.

Zastanów się nad następującym scenariuszem: szukasz kobiety w tłumie. Twój umysł świadomie koncentruje się na pracy: pamięta cechy danej osoby, a także wszystko, co może być przydatne w jej zlokalizowaniu. Ta koncentracja pomaga w eliminacji możliwych zakłóceń i nie jesteś świadomy obecności innych osób w tłumie. Jeśli zachowasz ten poziom skoncentrowanej uwagi, możesz być w stanie zlokalizować ją w ciągu kilku minut, ale jeśli zostaniesz rozproszony i stracisz koncentrację, możesz mieć trudności z jej zlokalizowaniem. W poniższych notatkach zobaczymy, że sposób działania zależy od połączenia między tymi dwoma systemami.

W tym artykule omówimy, w jaki sposób lenistwo może prowadzić do błędów i upośleść nasz intelekt.

Spróbuj rozwiązać następujący klasyczny problem z nietoperem i piłką, aby obserwować, jak porównują dwa systemy: nietoperz i piłka przywrócą 1,10 USD. Nietoperz jest o jeden dolar droższy niż piłka na rynku. Ile z powrotem cię odsuwa? Twoja pierwsza myśl, 0,10 USD, była najprawdopodobniej produktem twojego intuicyjnego i instynktownego systemu 1 i był całkowicie nieprawidłowy! Poświęć drugi i uruchom liczby teraz przez głowę. Czy zdajesz sobie sprawę, co zrobiłeś źle? Właściwa odpowiedź to 0,05 USD, jak wspomniano powyżej. Oznacza to, że twój system impulsywny 1 przejął i natychmiast zareagował, polegając raczej na intuicji niż logice. Jednak zareagowało zbyt szybko. Zwykle, gdy skonfrontowany z scenariuszem nie jest w stanie zrozumieć, System 1 wywołuje System 2 do rozwiązania problemu; Ale w dylematu nietoperza i piłki system 1 jest oszukany przez sytuację. Błędnie postrzega ten problem jako prostszy niż w rzeczywistości, i błędnie uważa, że ​​jest w stanie sobie z nim poradzić.

Trudność, jaką ujawnia dylemat nietoperza i piłki, polega na tym, że rodzimy się z tendencją do leniwego psychicznego. Kiedy wykorzystujemy nasze mózgi, mamy tendencję do wykorzystywania najmniejszej ilości energii do wykonania każdej pracy. Jest to określane jako zasada najmniejszego wysiłku. Ponieważ weryfikacja odpowiedzi za pomocą Systemu 2 potrzebowałaby więcej energii, nasz umysł nie zrobi tego, gdy wierzy, że może uciec tylko z użyciem systemu 1, aby uzyskać odpowiedź. Szkoda, ponieważ wykorzystanie Systemu 2 jest istotną częścią naszego intelektu i nie powinniśmy być tak leniwi. Według badań, praktykujące działania system-2, takie jak koncentracja i samokontrola, może skutkować lepszymi oceniami inteligencji. Jest to pokazane przez problem Bat-and-Ball, w którym nasze mózgi mogły zweryfikować rozwiązanie za pomocą Systemu 2 i uniknąć popełniania tego błędu. Ograniczamy siłę naszego intelektu, będąc powolnym i unikając wykorzystania systemu 2, który jest częścią naszego myślenia.

Dlaczego nie zawsze jesteśmy w świadomej kontroli naszych myśli i zachowań, wyjaśnia termin „autopilot”.

Kiedy widzisz słowo fragment „so p”, o czym myślisz najpierw? Najprawdopodobniej nic. Jeśli zaczniesz od słowa „jedz”, jak myślisz, co się stanie? Teraz, gdybyś znów spojrzał na słowo „So P”, najprawdopodobniej skończyłbyś je literami „zupą”. Priming to termin używany do opisania tej procedury. Kiedy jesteśmy narażeni na słowo, pomysł lub zdarzenie, które prowadzi nas do przywołania podobnych słów i koncepcji, mówi się, że jesteśmy przygotowani. Gdybyś widział słowo „prysznic” zamiast słowa „jedz” powyżej, najprawdopodobniej skończyłbyś litery słowem „mydło”. Takie gruntowanie ma wpływ nie tylko na sposób myślenia, ale także na sposób, w jaki się zachowujemy. Słyszenie konkretnych słów i pomysłów może mieć wpływ na umysł, ale na ciało może mieć również wpływ na to, co jest słyszane. Uczestnicy badań, które zostały przygotowane z terminami związanymi z byciem starym, takimi jak „Floryda” i „zmarszczki”, zareagowali chodzenie z wolniejszą prędkością niż normalnie, co jest doskonałą ilustracją tego.

Ku naszemu zdumieniu, przygotowanie zachowań i pomysłów występuje całkowicie nieświadomie; Robimy to bez świadomości, że to robimy. Podsumowując, gruntowanie pokazuje, że wbrew powszechnemu przekonaniu nie zawsze jesteśmy w świadomej kontroli naszych zachowań, osądów i decyzji. Zamiast tego jesteśmy przygotowani w sposób ciągły przez określone okoliczności społeczne i kulturowe. Na przykład badania przeprowadzone przez Kathleen Vohs pokazują, że idea pieniędzy motywuje jednostki do zachowania się samolubnego. Osoby motywowane pieniędzmi, takie jak osoby narażone na zdjęcia pieniędzy, są bardziej autonomiczne w swoich działaniach i rzadziej związane z tym, polegają na innych. Możliwe jest, że życie w społeczeństwie zamieszkałych wyzwalaczami, że pierwsze pieniądze spowodują odejście od naszej naturalnej tendencji do życzliwości, jak pokazano w badaniu Vohsa.

Grupa, podobnie jak inne czynniki społeczne, może wpływać na pomysły jednostki, w wyniku czego wybory, osąd i postępowanie - z których wszystkie mogą powrócić do kultury i mieć znaczący wpływ na rodzaj społeczeństwa w którym wszyscy żyjemy.

Oświadczenia są procesem, w którym umysł podejmuje szybkie decyzje, nawet jeśli nie ma wystarczających informacji, aby wyciągnąć logiczny wniosek.

Zastanów się nad następującym scenariuszem: Spotykasz kogoś o imieniu Bena na imprezie i uważasz go za łatwego do rozmowy. Później ktoś podchodzi do ciebie i pyta, czy znasz kogoś, kto może być zainteresowany przekazaniem darowizny na rzecz swojej organizacji. Chociaż wszystko, co wiesz o Bena, to to, że jest on miły i łatwo się z tym rozmawiać, myślisz o Bena. Innymi słowy, ukochałeś element osobowości Bena i tak pomyślałeś, że doceniłbyś wszystko inne o nim. To jest niepoprawne. Nawet jeśli niewiele wiemy o osobie, możemy sformułować opinię na jej temat w oparciu o nasze postrzeganie. Skłonność naszych umysłów do nadmiernego uproszczenia sytuacji, w których niewiele jest informacji na temat wielu błędów osądu. Znana jako nadmierna koherencja emocjonalna (znana również jako efekt Halo), to wtedy masz halo wokół kogoś, ponieważ masz sprzyjające emocje dotyczące jego podejścia, nawet jeśli niewiele wiesz o nich lub odwrotnie.

Jednak nie jest to jedyny sposób, w jaki nasze mózgi używają skrótów podczas podejmowania decyzji. Obecne jest również zjawisko stronniczości potwierdzającej, które jest skłonnością dla osób, aby zgodzić się z informacjami, które potwierdzają ich już ich poglądy, a także skłonność do przyjęcia ich informacji przedstawionych im. Aby to zademonstrować, możemy postawić pytanie: „Czy James Pleasant może być w pobliżu?” Według najnowszych badań, bardzo prawdopodobne jest, że rozważymy James Nice, jeśli właśnie otrzymamy jedno pytanie i brak dodatkowych informacji, ponieważ umysł natychmiast wzmacnia proponowane pojęcie.

Zarówno efekt halo, jak i uprzedzenie potwierdzające powstają w wyniku potrzeby naszego mózgu w tej chwili. Jednak często powoduje to błędy, ponieważ nie zawsze mamy wystarczającą ilość informacji, aby podjąć świadomą decyzję. Aby wypełnić luki w danych, nasze mózgi zależą od wprowadzających w błąd sugestii i nadmiernych uproszczenia, co może doprowadzić nas do wyciągnięcia prawdopodobnie nieprawidłowych wniosków. Te procesy poznawcze, takie jak gruntowanie, odbywają się bez naszej świadomej wiedzy i mają wpływ na nasze decyzje, osądy i działania.

Heurystyka to skróty umysłowe, które umysł wykorzystuje do szybkich osądów.

Przez większość czasu znajdujemy się w okolicznościach, w których musimy podjąć decyzję o ułamku sekundy. Nasz mózg ewoluował niewielkie skróty, aby pomóc nam w szybkim zrozumieniu naszego środowiska, aby nam w tym pomóc. Są one określane jako heurystyka. Chociaż procesy te są ogólnie korzystne, problem polega na tym, że nasze mózgi mają tendencję do nadużywania ich w niektórych sytuacjach. Możliwe jest popełnienie błędów, gdy używamy ich w okolicznościach, w których nie są one zamierzone ani właściwe. Możemy zbadać dwie dostępne dla nas wiele rodzajów heurystyki, aby lepiej zrozumieć, kim są i jakie błędy mogą powodować: heurystykę zastępczą i heurystykę dostępności. Kiedy używamy heurystyki zastępczej, odpowiadamy na pytanie, na które można odpowiedzieć, niż to, które naprawdę zadano.

Weźmy na przykład następujące pytanie: „Ta dama kandyduje po szeryfa”. „Jak odniesie sukces w swojej nowej pozycji?” Natychmiast zastępujemy pytanie, które mamy odpowiedzieć prostszym, na przykład: „Czy ta dama wydaje się być kimś, kto będzie dobrym szeryfem?” lub „Czy ta kobieta wydaje się być kimś, kto będzie dobrym szeryfem?” Zaletą korzystania z tej heurystyki jest to, że zamiast studiowania historii i polityki kandydata, możemy po prostu zadać sobie pytanie, czy ta dama pasuje do naszego mentalnego obrazu dobrego szeryfa. Niestety, jeśli kobieta nie pasuje do naszych z góry przyjętych poglądów o tym, jak powinien wyglądać szeryf, możemy ją odrzucić - nawet jeśli ma lata wiedzy specjalistycznej organów ścigania, która czyni ją doskonałym kandydatem. Ponadto istnieje heurystyka dostępności, która ma miejsce, gdy przeceniasz prawdopodobieństwo czegoś, co często słyszysz lub co jest łatwe do przypomnienia.

W przeciwieństwie do wypadków, udary powodują znacznie więcej ofiar śmiertelnych niż wypadki, ale według jednego badania 80 procent respondentów uważało, że przypadkowa śmierć była bardziej prawdopodobnym rezultatem. Ze względu na fakt, że słyszymy o niezamierzonych ofiarach śmiertelnych częściej w mediach i że pozostawiają one większy wpływ na nas, przypominamy sobie straszne przypadkowe zgony łatwiej niż zgony na uderzenia, w wyniku czego możemy zareagować niewłaściwie w obliczu a zagrożenia tego rodzaju.

Dlaczego ludziom trudno zrozumieć statystyki i popełniać błędy możliwe do zapobiegania w wyniku naszego braku umiejętności numerycznych.

Jakich metod używasz do prognozowania, czy nastąpi określone zdarzenia? Jedną z udanych strategii jest przez cały czas pamiętać o stawce podstawowej. Termin ten odnosi się do fundamentu statystycznego, na którym budowana są dodatkowe statystyki. Zastanów się nad następującym scenariuszem: główny biznes taksówek ma flotę taksówek o 20 procent żółtych i 80 procent czerwonych. Innymi słowy, podstawowa opłata za żółte taksówki są o 20 procent niższe, podczas gdy podstawowa stawka dla czerwonych taksówek jest o 80 procent wyższa. Jeśli zamówisz taksówkę i chcesz oszacować, jaki będzie kolor, pamiętaj o podstawowych cenach i będziesz w stanie zgadywać dość dokładne. Z tego powodu powinniśmy stale pamiętać o stawce podstawowej, dokonując prognoz, ale niestety nie zawsze tak się dzieje. W rzeczywistości zaniedbanie stawki podstawowej jest bardzo powszechne w świecie finansowym.

Jednym z powodów, dla których ignorujemy stawkę podstawową, jest to, że bardziej zależy nam na tym, czego się spodziewamy niż to, co jest najbardziej prawdopodobne. Rozważmy na przykład te taksówki z wcześniej: w przypadku, gdy zobaczyłeś pięć czerwonych kabin przejeżdżających w rzędu, niewątpliwie zaczniesz wierzyć, że następujące będzie żółte, tylko ze względu na różnorodność. Jednak bez względu na to, ile taksówek przechodzi od Hue, prawdopodobieństwo, że następna kabina będzie czerwona, pozostanie około 80 procent - i jeśli przypomniemy sobie stawkę podstawową, powinniśmy być tego świadomi. Zamiast tego wolimy skoncentrować się na tym, co spodziewamy się zobaczyć, czyli żółtej taksówce, w wyniku czego będziemy bardziej niż błędne.

Zaniedbanie stawki podstawowej jest częstym błędem, który można prześledzić do szerszego problemu radzenia sobie ze statystykami. Trudno nam również przypomnieć, że wszystko w końcu powraca do średniej. Jest to uznanie, że wszystkie okoliczności mają średni stan, a odchylenia od średniej ostatecznie pochylą się w kierunku średniej. Załóżmy, że napastnik piłki nożnej, który zdobywa pięć bramek miesięcznie, zdobywa dziesięć bramek we wrześniu; Jeśli jednak będzie strzelać około pięciu bramek miesięcznie przez resztę roku, jej trener prawdopodobnie skrytykuje ją za to, że nie będzie kontynuować jej „gorącej serii” i zwolni swoich kolegów z drużyny, aby ją pochwalić. Z drugiej strony napastnik nie zasługuje na tę krytykę, ponieważ ona po prostu cofnie się do środka!

Wcześniejsza niedoskonałość: Dlaczego przypominamy sobie wydarzenia z retrospektywnej perspektywy, a nie z z pierwszej ręki?

W przeciwieństwie do naszych ciał, nasze mózgi nie przypominają wydarzeń w sposób liniowy. Mamy dwa odrębne mechanizmy, wspólnie określane jako pamięć, z których każdy pamięta zdarzenia w inny sposób. Doświadczenie siebie jest pierwszym z nich i jest odpowiedzialny za rejestrowanie tego, jak się czujemy w obecnym momencie. Ten stawia pytanie: „Jak się teraz czujesz?” Oprócz tego istnieje pamiętanie siebie, które prowadzi zapis, jak całe doświadczenie się wydarzyło po jego wystąpieniu. Pyta: „Jak ogólnie znalazłeś to doświadczenie?” Ponieważ nasze emocje podczas imprezy są zawsze najbardziej prawdziwe, doświadczanie siebie zapewnia dokładniejszy opis tego, co się stało. Z drugiej strony pamiętanie siebie, które jest mniej dokładne, ponieważ rejestruje wspomnienia po zakończeniu wydarzenia, dominuje naszą zdolność do przywoływania informacji.

Istnieją dwa powody, dla których pamiętanie siebie ma silniejszy przyczepność do doświadczania siebie niż doświadczanie siebie. Pierwszy z nich jest znany jako zaniedbanie czasu trwania i odnosi się do praktyki ignorowania całej długości zdarzenia na rzecz konkretnej pamięci z nim związanej. Drugą wytyczną jest zasada szczytu, która stwierdza, że ​​powinniśmy położyć większy nacisk na to, co dzieje się na zakończenie zdarzenia. Weźmy na przykład ten eksperyment, który ocenił przypomnienia ludzi o bolesnej kolonoskopii, aby wykazać supremację pamiętającej siebie. Przed kolonoskopią pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy: ci w jednej grupie mieli długie, wyciągnięte kolonoskopie, podczas gdy ci z drugiej grupy otrzymali stosunkowo krótsze procedury, przy czym stopień dyskomfortu wzrósł w pobliżu zakończenia każdej operacji.

Zakładałbyś, że najbardziej niezadowoleni pacjenci byliby ci, którzy musieli przejść dłuższą procedurę, ponieważ ich ból musiał być przeżywany przez dłuższy czas. To było bez wątpienia, jak się w tej chwili czuli. Zapytany o ich dyskomfort podczas operacji, doświadczanie siebie każdego pacjenta zapewniło odpowiednią odpowiedź: ci, którzy przeszli dłuższe procedury, czuli się gorzej. Ci, którzy przeszli krótszą procedurę z bardziej bolesnym wnioskiem, z drugiej strony, czuli się najgorsze po wydarzeniu, kiedy pamiętanie siebie przejęło i przejęło kontrolę. Badanie to zapewnia wyraźną demonstrację zaniedbania czasu trwania, zasady szczytu szczytu i ograniczeń ludzkiej pamięci.

Możliwe jest wywarcie znaczącego wpływu na nasze pomysły i działania, zmieniając koncentrację naszych umysłów.

W zależności od pracy, nasze mózgi wykorzystują różne ilości energii. Stan łatwości poznawczej osiąga się, gdy nie ma potrzeby mobilizacji uwagi i wymagana jest minimalna energia do wykonywania wymaganych zadań. Z drugiej strony nasze mózgi zużywają więcej energii, gdy są zobowiązane do aktywowania uwagi, co powoduje stan obciążenia poznawczego. Te wahania poziomów energii mózgu mają znaczący wpływ na nasze zachowanie. Jesteśmy w stanie komfortu poznawczego, gdy nasz intuicyjny system 1 jest dowodzony, a logiczny i bardziej energooszczędny system 2 jest niedostatecznie wykorzystany. Oznacza to, że jesteśmy bardziej intuicyjni, kreatywni i szczęśliwi, ale w wyniku tego jesteśmy bardziej podatni na popełnianie błędów.

Kiedy jesteśmy pod presją poznawczą, nasza świadomość jest bardziej ostra, a System 2 przejmuje rolę głównego decydenta. System 2 jest bardziej prawdopodobny niż System 1, aby dwukrotnie sprawdzić nasze osądy, dlatego nawet jeśli jesteśmy znacznie mniej kreatywni, popełnimy mniej błędów. Masz zdolność celowego kontrolowania ilości energii, którą umysł zużywa, aby dostać się do właściwego umysłu dla niektórych działań. Spróbuj promować komfort poznawczy w swoich wiadomościach, jeśli chcesz, aby były na przykład przekonujące. Jedną z metod robienia tego jest poddanie się powtarzającym się informacji. Kiedy informacje są nam powtarzane lub są bardziej zapamiętane, ma większą szansę na przekonanie. Wynika to z faktu, że nasze mózgi ewoluowały, aby odpowiedzieć pozytywnie, gdy są stale narażone na te same proste informacje. Poczucie łatwości poznawczej osiąga się, gdy obserwujemy coś, z czym się zapoznajemy.

Z drugiej strony, jeśli chodzi o kwestie statystyczne, z drugiej strony jest to korzystne obciążenie poznawcze. Kiedy jesteśmy narażeni na informacje przedstawione w sposób mylący, na przykład poprzez trudną do odczytania czcionkę, możemy znaleźć się w tym stanie. Próbując zrozumieć ten problem, nasze mózgi rozjaśniają się i zwiększają poziom energii, w wyniku czego jesteśmy mniej skłonni po prostu zrezygnować.

Jeśli chodzi o podejmowanie ryzyka, sposób, w jaki daje nam prawdopodobieństwo, ma wpływ na naszą ocenę ryzyka.

Sposób, w jaki przedstawiono nam pomysły i problemy, ma znaczący wpływ na sposób ich oceny i radzimy sobie z nimi. Nawet niewielkie modyfikacje szczegółów lub nacisk oświadczenia lub pytania mogą mieć znaczący wpływ na sposób, w jaki na nie reagujemy. Dobra ilustracja tego można znaleźć w sposobie oceny ryzyka. Możesz wierzyć, że po ustaleniu prawdopodobieństwa wystąpienia ryzyka, wszyscy poradzą sobie z tym w ten sam sposób. Nie zawsze tak jest. Tak jednak nie jest. Nawet w przypadku odpowiednio oszacowanych prawdopodobieństw, sama zmiana sposobu prezentacji liczby może mieć znaczący wpływ na sposób podejścia do problemu. Na przykład, gdy opisano rzadkie występowanie w kategoriach częstotliwości względnej, a nie prawdopodobieństwa statystycznego, ludzie są bardziej skłonni wierzyć, że tak się stanie.

W tak zwanym eksperymencie Mr. Jones, dwa zestawy ekspertów psychiatrycznych zostały zapytane, czy bezpiecznie jest uwolnić pana Jonesa z instytucji psychiatrycznej po tym, jak został mimowolnie popełniony. Pierwszą grupę powiedziano, że pacjenci tacy jak pan Jones mieli „10 -procentowe prawdopodobieństwo popełnienia aktu przemocy”, a drugą grupę powiedziano, że „na 100 pacjentów podobnych do pana Jonesa, szacuje się, że 10 popełni się Akt przemocy ”. Wyniki badania zostały opublikowane w czasopiśmie Psychological Science. Druga grupa otrzymała prawie dwa razy więcej odpowiedzi niż pierwszą grupę, co wskazuje, że nie został zwolniony. Inna metoda odrzucania naszej uwagi od tego, co jest istotne statystycznie, jest określana jako zaniedbanie mianownika. Dzieje się tak, gdy zdecydujemy się przeoczyć proste dane na rzecz żywych zdjęć mentalnych, które wpływają na nasze procesy decyzyjne.

Aby zilustrować, rozważ następujące dwa stwierdzenia: „Ten lek chroni dzieci przed chorobą X, ale istnieje 0,001 procent ryzyka trwałego zniekształcenia” i „jeden na 100 000 dzieci, które przyjmują ten lek, zostanie na stałe blizn”. Pomimo faktu, że oba stwierdzenia są równoważne, to ostatnie stwierdzenie przywołuje obrazy zdeformowanego dziecka i jest znacznie bardziej przekonujące, dlatego w tym przypadku bylibyśmy mniej skłonni do podania leku.

Dlaczego nie jesteśmy robotami: dlaczego nie podejmujemy decyzji tylko na podstawie logiki i rozumu.

Jakie czynniki wpływają na nasze podejmowanie decyzji jako jednostki? Według wybitnej i silnej grupy ekonomistów, którzy zajmowali tę pozycję, powinniśmy dokonywać wyborów całkowicie na podstawie logicznego rozumowania. Wszyscy podejmujemy decyzje zgodnie z teorią użyteczności, która mówi, że kiedy ludzie podejmują decyzje, patrzą wyłącznie na logiczne fakty i wybierają alternatywę, która zapewnia im najlepszy ogólny wynik, tj. Najbardziej użyteczności. Na przykład, jeśli wolisz pomarańcze niż Kiwi, teoria użyteczności sugeruje, że wolisz 10% szansę na wygranie pomarańczy w porównaniu z 10% szansą na wygranie Kiwi w loterii. Wydaje się, że jest oczywiste, prawda?

Chicago School of Economics i jej najbardziej znany profesor, Milton Friedman, byli wówczas najważniejszą grupą ekonomistów w tym obszarze. W Chicago School ekonomista Richard Thaler i prawnik Cass Sunstein twierdzili, że ludzie na rynku są ultra racjonalnymi decydentami, których następnie wymyślili termin, aby się do nich odwołać. W miarę jak Econs każda osoba zachowuje się w ten sam sposób, doceniając produkty i usługi zgodnie z ich rozsądnymi wymaganiami. Co więcej, Ekony przynoszą rozsądną wartość na ich bogactwa, biorąc pod uwagę, ile korzyści przynosi im w zamian za ich bogactwo. Na przykład rozważ przypadek dwóch osób, Johna i Jenny, które mają bogactwo w wysokości 5 milionów dolarów. Zgodnie z teorią użyteczności mają taką samą kwotę, co oznacza, że ​​oboje powinni być równie zadowoleni ze swoich sytuacji finansowych.

Ale co, jeśli sprawimy, że wszystko jest bardziej skomplikowane? Załóżmy, że ich bogactwa w wysokości 5 milionów dolarów są końcowym rezultatem dnia w kasynie, a ich pozycje początkowe były drastycznie inne: Jenny dostała 9 milionów dolarów i zobaczyła, że ​​jej pieniądze spadły do ​​5 milionów dolarów, podczas gdy John wszedł z zaledwie 1 milion dolarów i widział, jak jego pieniądze wzrosły ponad pięciokrotnie. Zastanów się, czy John i Jenny są nadal zadowoleni z fortuny w wysokości 5 milionów dolarów. Mało prawdopodobny. Oczywiście jest coś więcej w sposobie, w jaki cenimy rzeczy niż tylko ich użyteczność, jak pokazano powyżej. Biorąc pod uwagę, że nie wszyscy postrzegamy wartość w taki sam sposób, jak sugeruje teoria użyteczności, możemy dokonywać dziwnych i pozornie nielogicznych wyborów, jak pokażemy w następnej sekcji.

Dlaczego zamiast dokonywać wyborów w całości opartych na logicznych powodach, często wpływają nas elementy emocjonalne niż intelektualne

Jeśli teoria użyteczności nie jest skuteczna, co jeszcze można spróbować? Teoria Prospect, która została utworzona przez autora, jest jedną opcją. Zgodnie z teorią perspektyw Kahneman, ludzie nie zawsze podejmują najbardziej logicznych decyzji w obliczu wyboru, który kwestionuje teorię użyteczności. Rozważmy na przykład następujące dwie sytuacje: na początek otrzymasz 1000 USD i poproszono o wybór między uzyskaniem gwarantowanego 500 USD lub przyjęciem 50 -procentowej szansy na wygranie dodatkowych 1000 USD w następującym scenariuszu: w drugim scenariuszu otrzymasz 2000 USD a następnie należy wybrać między gwarantowaną stratą w wysokości 500 USD lub 50 -procentowym ryzykiem utraty 1000 USD, obstawiając wynik. Gdybyśmy podejmowali całkowicie logiczne decyzje, wybralibyśmy tę samą decyzję w obu sytuacjach. Jednak tak nie jest. Ci, którzy chcą pewnego zakładu, wybierają pierwszą opcję, podczas gdy ci, którzy wolą ryzyko, wybierają drugą opcję i tak dalej.

Teoria perspektywy przyczynia się do zrozumienia, dlaczego tak jest. Zwraca uwagę na co najmniej dwa powody, dla których ludzie nie zawsze zachowują się logicznie. Obaj charakteryzują się naszą awersją do strat, co odnosi się do faktu, że boimy się straty bardziej niż doceniamy korzyści. Pierwszym powodem jest to, że nakładamy wartość pieniężną na rzeczach opartych na ich związku z innymi rzeczami. W każdej z dwóch sytuacji, począwszy od 1000 USD lub 2000 USD, zmienia się, niezależnie od tego, czy jesteśmy gotowi ryzykować, ponieważ punkt wyjścia wpływa na to, jak bardzo cenimy naszą pozycję. Ponieważ punktem odniesienia w pierwszej sytuacji wynosi 1000 USD, a punkt odniesienia w drugim scenariuszu wynosi 2000 USD, wymyślenie 1500 USD wydaje się być zwycięstwem w pierwszym scenariuszu, ale w drugim nieporozumieniu. Rozumiemy wartość tak samo, jak w momencie prawdziwej wartości obiektywnej, pomimo faktu, że nasze rozumowanie jest oczywiście nielogiczne w tym przypadku.

Po drugie, wpływa na nas koncepcja malejącej wrażliwości, która stwierdza, że ​​postrzegana przez nas wartość może różnić się od prawdziwej wartości danego obiektu. Na przykład utrata 1000 USD, ale tylko otrzymanie 900 USD nie wydaje się tak okropne jak utrata 200 USD, ale otrzymanie tylko 100 USD, pomimo faktu, że wartość pieniężna obu strat jest taka sama. Postrzegana wartość utracona podczas przechodzenia z 1 500 USD do 1000 USD jest wyższa niż postrzegana wartość utracona wraz z wynikiem z 2000 USD do 1500 USD, również w naszym przypadku.

Dlaczego umysł konstruuje kompleksowe zdjęcia do opisania świata, ale te przedstawienia prowadzą do nadmiernej pewności i błędów, są przedmiotem tego artykułu.

Aby zrozumieć okoliczności, nasze mózgi naturalnie wykorzystują spójność poznawczą; Tworzymy pełne obrazy mentalne, aby wyjaśnić sobie pomysły i koncepcje. Na przykład, jeśli chodzi o pogodę, mamy mnóstwo zdjęć mentalnych. Rozważmy na przykład letnią pogodę. Możemy mieć obraz w naszych umysłach genialnego, gorącego słońca, który prysznic nas w cieple i świetle. Oprócz pomocy w zrozumieniu informacji, polegamy na tych zdjęciach podczas podejmowania decyzji dotyczących naszego życia. Kiedy dokonujemy wyborów, wracamy do tych ilustracji i opieramy nasze założenia i wnioski na temat tego, czego się od nich nauczyliśmy. Przykład: Jeśli szukamy letniej odzieży, opieramy nasze wybory na naszym mentalnym obrazie pogody, która będzie obecna przez ten sezon.

Problem polega na tym, że zbyt wiele zaufamy w tych reprezentacjach rzeczywistości. Nawet jeśli dostępne fakty i dowody są sprzeczne z naszymi wizjami umysłowymi, nadal podążamy za naszymi instynktami i pozwalamy naszym wyobrażeniu. Możesz wyjść w szorty i koszulkę latem, nawet jeśli prognostyka pogody przewidział raczej chłodną pogodę; Jest tak, ponieważ twój mentalny obraz lata instruuje cię, żebyś to zrobił. Możliwe, że skończysz drżąc na zewnątrz! Krótko mówiąc, jesteśmy niezwykle zbyt pewni siebie w naszych często błędnych reprezentacjach mentalnych. Istnieją jednak metody przezwyciężenia tej nadmiernej pewności siebie i zaczynania tworzenia lepszych prognoz.

Jedną z metod unikania błędów jest skorzystanie z technik prognozowania klas referencyjnych. Aby stworzyć dokładniejsze prognozy, zamiast opierać swoje decyzje na dość szerokich zdjęciach mentalnych, użyj konkretnych przypadków historycznych, aby pomóc w podejmowaniu lepszych decyzji. Zastanów się, kiedy ostatnio wyszedłeś w energiczny letni dzień, jako przykład. Co miałeś wtedy nosił? Dodatkowe opcje obejmują opracowanie długoterminowej strategii ryzyka, która obejmuje szczególne plany awaryjne w przypadku sukcesu i porażki w przewidywaniu. Przygotowanie i ochrona pozwalają polegać na faktach, a nie na szerokich obrazach mentalnych przy tworzeniu prognoz, umożliwiając tworzenie dokładniejszych prognoz. Jeśli chodzi o pogodę, może to obejmować pakowanie dodatkowego swetra po prostu po bezpieczniejszej stronie rzeczy.

Książka myśląca, szybko i powoli dobiega końca dzięki streszczeniu.

Główną ideą tej książki jest to, że nasze mózgi składają się z dwóch systemów, jak pokazuje myślenie, szybkie i powolne. W przeciwieństwie do pierwszego, który jest intuicyjny i wymaga niewiele pracy, drugi jest celowy i wymaga znacznego skupienia. Zależy to od tego, który z dwóch systemów kontroluje nasz mózg w dowolnym momencie, gdy zmieniają się nasze myśli i zachowania. Porady, które można wprowadzić w działanie, powtarzają Twoją wiadomość! Kiedy jesteśmy regularnie narażeni na wiadomości, stają się one bardziej przekonujące. Jest to najprawdopodobniej ze względu na fakt, że ludzie rozwijali się w sposób, który uczynił częste narażenie na elementy, które nie miały negatywnych skutków, wydawały się zasadniczo korzystne. Nie daj się kołysać rzadkim statystycznym zdarzeniami, które są nadmiernie zgłoszone w mediach. Wystąpiły historycznie istotne katastrofy i inne katastrofy, ale zwykle przeceniamy ich prawdopodobieństwo statystyczne z powodu żywych zdjęć, które łączymy z nimi z mediów. Bycie w lepszym nastroju pozwala być bardziej kreatywne, jak i spostrzegawcze. Kiedy jesteś w dobrym nastroju, część twojego mózgu, która jest czujna i analityczna, ma tendencję do trochę się rozluźnia. W rezultacie tym bardziej intuicyjny i szybszy system myślenia zyskuje kontrolę nad twoim umysłem, co również zwiększa zdolność do bardziej kreatywności.

Kup książkę - myślenie, szybkie i powolne autorstwa Daniela Kahneman

Scenariusz BrookPad Zespół oparty na myśleniu, szybkim i powolnym przez Daniel Kahneman



Starszy post Nowszy post


Zostaw komentarz

Pamiętaj, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem