Kiedy ciało mówi nie przez Gabor Maté M.D.

Rodzina Gabor Maté M.D. Zdrowie Problemy zdrowotne Styl życia Naprężenie Kiedy ciało mówi nie

Koszt ukrytego stresu

Kiedy ciało mówi nie przez Gabor Maté M.D.

Kup książkę - When the Body mówi No autor: Gabor Maté M.D.

Jaki jest temat książki, gdy ciało mówi „nie”?

Jest to temat dokumentu, gdy ciało mówi no (2003), który patrzy na ukryte powiązania między zdrowiem psychicznym a chorobami fizycznymi. Współczesne badania medyczne często próbują nas uspokoić, że nasze mózgi i ciała są całkowicie odrębne - podczas gdy w rzeczywistości są misternie powiązane i współzależne. Choroby fizjologiczne, zaburzenia i przewlekłe dolegliwości są często objawiane w ciele w wyniku stresu psychicznego, narażając nasze zdrowie fizyczne i dobre samopoczucie.

Kto jest docelową publicznością książki, gdy ciało mówi „nie”?

  • Ludzie cierpiący na przewlekłe problemy zdrowotne lub zapoznane z innymi, którzy to robią
  • Osoba, która zawsze się martwi
  • Osoby zainteresowane powiązaniami między umysłem a ciałem

Kim jest Gabor Maté, M.D. i jakie jest jego pochodzenie?

Gabor Maté jest lekarzem rodzinnym z ponad dwadzieścia lat wiedzy specjalistycznej zarówno w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, jak i medycyny paliatywnej. Jako współtwórca techniki psychoterapii znanej jako współczujące zapytanie, które bada leżące u podstaw motywacji behawioralnych pacjenta, jest uważany za pioniera w swojej dziedzinie. Nagroda non-fiction Hubert Evans w 2009 roku za swoją pracę w dziedzinie Hungry Ghosts, która bada podstawowe korzenie uzależnienia i została opublikowana w 2009 roku.

Co dokładnie jest dla mnie? Uznaj powody, dla których stres jest tak szkodliwy dla twojego zdrowia.

Co byś zrobił, gdyby przyjaciółka zadzwoniła, by poinformować cię, że jest w strasznej agonii i nie była w stanie chodzić z powodu dyskomfortu? Czy opisałbyś ją jako „słabą” i doradzałby jej „po prostu wzruszając ramionami”? Alternatywnie, czy zażądałbyś, aby poszła do szpitala - a może nawet towarzyszyła jej tam z własnej inicjatywy? Najprawdopodobniej zdecydujesz się podjąć ten drugi sposób działania. Ale co, jeśli tabele zostałyby odwrócone, a ty byłeś tym, który cierpiał na ten sam dyskomfort? Wielu z nas często uważa, że ​​jesteśmy potężni, jeśli nie niezniszczalni. Możliwe, że przekonujemy się, że możemy zarządzać wszelką ilością cierpienia cielesnego lub psychicznego, albo poprzez tłumienie go, ignorując je, albo zajmując się problemami innych ludzi.

Jednak ta metoda jest po prostu nieskuteczna. Jest to niebezpieczne dla naszego zdrowia i służy do ukrywania naszych podstaw. Unikamy radzenia sobie z naszymi problemami, zaprzeczając, że istnieją. Nie, nasze ciała mówią nam nie, ale odmawiamy słuchania - przynajmniej dopóki nie będzie za późno. Minął czas, abyśmy stawiają czoła podstawowym przyczynom naszych chorób i odzyskać odpowiedzialność za własne zdrowie i samopoczucie. Wśród tematów omówionych w tych notatkach jest to, w jaki sposób trauma może zmieniać twoje „emocje jelit”, dlaczego osoby cierpiące na ALS są tak miłe i dlaczego czasami korzystne jest bycie pesymistą.

Psychoneuroimmunologia to gałąź medycyny, która bada związki między zdrowiem fizycznym i psychicznym.

Choroby serca są jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób medycznych, które dotykają ludzi na całym świecie. Jak myślisz, jaka jest podstawowa przyczyna tego stanu? Jeśli masz wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu i dym, najprawdopodobniej myślisz o połączeniu czynników. I prawdą jest, że odgrywają rolę w rozwoju chorób serca. Jednak stres związany z pracą jest zdecydowanie najbardziej niebezpiecznym czynnikiem ryzyka ze wszystkich - przeważa nad wszystkimi innymi połączonymi czynnikami. Z drugiej strony stres związany z pracą jest istotnym czynnikiem zwiększającym ciśnienie krwi i poziomu cholesterolu.

Dualizm umysłu od dawna jest dominującą doktryną medyczną i nadal tak jest. Zgodnie z tym poglądem wewnętrzne funkcjonowanie umysłu nie mają absolutnie nic wspólnego z resztą ciała. Lekarze są zmuszeni do zbadania dwóch niezależnych i oświadczenia, że ​​nasze ciała działają w oderwaniu od otoczenia w wyniku dualizmu. Nie rozpoznaje jednak głębokiego i dobrze udokumentowanego związku między ciałem a umysłem. Najważniejszą lekcją, którą należy oderwać od tego: psychoneuroimmunologia to gałąź medycyny, która bada relacje między zdrowiem fizycznym i psychicznym. Pomimo powszechnej akceptacji dualizmu istnieją mocne dowody na to, że nie wyjaśnia całego obrazu. Psychoneuroimmunologia, nowy obszar medycyny, który bada mechanizmy, za pomocą których emocje wpływają na fizjologię, jest dobrym przykładem tego, jak można to osiągnąć.

Liczne badania wykazały, w jaki sposób nasze codzienne zdarzenia i stresory mają wpływ na nasze układ odpornościowy. Na przykład jedno badanie wykazało, że układ odpornościowy studentów medycyny został zmniejszony w wyniku stresu związanego z zbliżającymi się egzaminami końcowymi. Zgodnie z tym badaniem uczniowie, którzy byli najbardziej samotni, również mieli największy szkodliwy wpływ na ich systemy immunologiczne. Jaka jest przyczyna? Wszystko zaczyna się od stymulacji emocjonalnej, jak można się spodziewać. Wyjścia elektryczne, chemiczne i hormonalne z ludzkiego układu nerwowego są klasyfikowane jako emocje. Mają one wpływ na funkcjonowanie naszych głównych narządów, a także nasz układ odpornościowy. W szczególności wykazano, że stres działa wbrew naszym układowi odpornościowym. Będzie to miało znaczące konsekwencje - i może tworzyć przewlekłe choroby.

Mary, jeden z pacjentów autora, służy jako doskonała ilustracja. Sztywność skóry, przełyku, serca, płuc i innych tkanek jest objawem twardówki, choroby autoimmunologicznej, na którą cierpi Maryja. Mary ujawniła autorowi całą historię poważnego tłumienia emocjonalnego na spotkaniu z nim pewnego dnia. Autor był zszokowany. Została źle traktowana jako dziecko i z tego powodu musiała nieustannie bronić swoich sióstr przed przybranymi rodzicami. Kiedy dorastała i w wieku dorosłym, była obsesyjnie zaniepokojona emocjami innych, nawet gdy jej twardzinę postępowało, a jej życie stało się trudniejsze. W przypadku Maryi możliwe jest, że jej częste tłumienie emocjonalne osłabiło układ immunologiczny jej organizmu, pozostawiając ją bardziej podatną na skutki twardziny.

Stres jest reakcją fizjologiczną na postrzegane niebezpieczeństwo, które wpływa na każdy układ w ciele.

Zastanów się przez chwilę rzeczy, które powodują największy stres w swoim życiu. Niezależnie od tego, jakie stresy przychodzą na myśl, prawdopodobnie będą one bardzo różnić się od osób doświadczanych przez innych. Powodem tego jest to, że konkretny system przetwarzania, który jest odpowiedzialny za interpretację danego stresora, jest ważnym elementem stresu odczuwania. Nie ma między nami różnicy, jeśli chodzi o nasz podstawowy mechanizm przetwarzania, który jest układem mózgu i nerwów. Jednak na koncepcję stresora często wpływa ten, który ma za zadanie nadać mu sens. Na przykład utrata pracy byłaby znacznie bardziej stresująca dla kogoś, kto żyje wypłatą do wypłaty niż dla kierownictwa wysokiego szczebla, który miał znaczną kwotę. Pod koniec dnia wszelkiego rodzaju stres pochodzą z tego samego wrażenia - że to, co uważasz za niezbędne dla twojego istnienia, jest zagrożone.

Najważniejsze przesłanie jest następujące: stres jest reakcją fizjologiczną na postrzegane niebezpieczeństwo, które wpływa na każdy układ w ciele. Skutki stresu można odczuwać w różnych obszarach ciała. Ma to jednak największy wpływ na trzy systemy: systemy hormonalne, immunologiczne i trawienne. Gdy tylko dowiesz się o niebezpieczeństwie, twój podwzgórze, który znajduje się w pniu mózgu, wytwarza hormon znany jako hormon uwalniający kortykotropinę (CRH). Hormon ten trafia do przysadki, położonej w pobliżu podstawy czaszki, gdzie jest przekształcany w inny hormon zwany ACTH.

Nadnerczy, które znajdują się w tkance tłuszczowej na nerkach, otrzymują ACTH z krwioobiegu. Kortyzol jest następnie wydzielany przez nadnercza, co ma wpływ na praktycznie każdą tkankę i narząd w ciele. Zmniejsza aktywność układu odpornościowego, przekierowuje krew od twoich narządów i do mięśni i przyspiesza szybkość bije serca. Celem twojego mózgu jest nadmierne uświadomienie niebezpieczeństwa, abyś był lepiej przygotowany do reagowania na niego. Kortyzol jest hormonem stresu, który pomaga nam przetrwać w ostrych, krótkoterminowych sytuacjach. Jednak gdy stres staje się przewlekły i trwa przez dłuższy czas, nadmierne ilości kortyzolu mogą powodować uszkodzenie tkanki, podwyższone ciśnienie krwi i choroby serca.

Badania analizowały wpływ przewlekłego stresu na aktywność rodzaju komórki odpornościowej znanej jako naturalni zabójcy lub komórki NK, które są odpowiedzialne za zabijanie bakterii i wirusów. Mają one zdolność zabijania złośliwych komórek, takich jak te obserwowane w guzach i komórkach rakowych. Naukowcy odkryli, że aktywność komórek NK była znacznie zmniejszona u opiekunów osób z chorobą Alzheimera, które były przewlekłe stres przez dłuższy czas. Ponadto wszelkie rany, które doznali opiekunowie, trwały średnio dziewięć dni dłużej niż te, które miały miejsce wśród uczestników kontrolnych. Ponadto opiekunowie byli mniej wrażliwi na szczepienia przeciw grypie niż ogólna populacja. W rezultacie stres może zacząć się objawiać w ciele.

Stres powoduje, że ciało staje się zdezorientowane, co prowadzi do walki.

W dzieciństwie Rachel była w ciągłej walce ze swoim starszym bratem, którego uważała za ulubieniec jej ojca. Rachel jest teraz młodą damą, która dorastała w ciągłej walce ze swoim starszym bratem. Przez większą część dzieciństwa Rachel była wzorem dobrze wychowanej młodej dziewczyny. Bardzo ciężko pracowała, aby utrzymać ten wygląd jako dorosły. Pewnego roku, na Rosz Hashanah - żydowskiej festiwalu Nowego Roku - była w domu swojej matki, pomagając matce w przygotowaniu kolacji dla swojej rodziny. Z drugiej strony Rachel nie miała zamiaru zostać i jedzenia ze wszystkimi innymi. Zamiast tego planowała odejść o 16:00. Aby jej brat, szwagierka i siostrzenica mogli spędzić wakacje ze sobą i dobrze się bawić. Pomimo tego, że wykonała całe gotowanie i przygotowania, nie pozwoliła sobie wziąć udziału w posiłku - wszystko dlatego, że była świadoma, że ​​jej brat jej nie chce.

Z drugiej strony Rachel zaczęła cierpieć silny ból w jednej z jej nóg, gdzie miała reumatoidalne zapalenie stawów, zanim zdążyła odejść. Rachel nie jest w głośnym, ale tym razem nie mogła utrzymać jej krzyków. Pod koniec dnia musiała odwiedzić oddział ratunkowy. Stres wyraźnie wywołał rozbłysk jej choroby i nie miała co do tego wątpliwości. Najważniejsze przesłanie jest następujące: Stres powoduje, że ciało staje się zdezorientowane, co prowadzi do walki. Nasze układy immunologiczne muszą być starannie utrzymane w stanie równowagi. W przeciwnym razie mogą skończyć, powodując uszkodzenie tych samych tkanek, które mają chronić. Różnorodne choroby autoimmunologiczne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, można zidentyfikować w niektórych przypadkach w wyniku tych zdarzeń. Zaburzenia autoimmunologiczne to warunki, w których układ odpornościowy atakuje ciało, powodując uszkodzenie stawów, tkanki łącznej i narządów w wyniku napaści.

Pomimo faktu, że choroby autoimmunologiczne mogą być spowodowane szerokim zakresem przyczyn, wiele osób, które cierpią na nich, ma trudności z ustawianiem i utrzymaniem limitów. Ze względu na nieporozumienie między sobą a nie-ja, zawsze stawiają potrzeby innych ponad ich własnymi-jednocześnie tłumiąc własne pragnienia. Stres spowodowany ich tłumieniem emocjonalnym objawia się w ich układach odpornościowych, które nie są w stanie rozróżnić, które komórki zaatakują, a co nie mówiąc.

Badania przeprowadzone w 1965 r. Mogą służyć jako przykład tego. Patrzyło na rodziny kobiet, które miały reumatoidalne zapalenie stawów, które były w dobrym zdrowiu. Czternaście z 36 pacjentów w tym badaniach pozytywnie sprawdziło jedno z cech charakterystycznych choroby, przeciwciało znane jako czynnik reumatoidalny lub RF, który jest wytwarzany przez układ odpornościowy. Jeśli chodzi o środki psychologiczne mierzące ograniczenie gniewu i martwi się społeczną akceptowalność ich działań, ta grupa przewyższyła osoby ujemne RF z znacznym marginesem. Obecność RF wskazała, że ​​supresja emocjonalna, a także stres, który z niej wynika, już wywołała reakcję immunologiczną w ciałach tych kobiet. Można sobie wyobrazić, że te panie mogłyby nabyć reumatoidalne zapalenie stawów w późniejszym życiu, gdyby przeszły bardziej stresujące sytuacje w swoim życiu.

Zmienne środowiskowe, a także negatywne mechanizmy radzenia sobie, odgrywają rolę w rozwoju choroby.

Trudno sobie wyobrazić, że każdy wybrałby bezradność w obliczu katastrofy na własnej inicjatywie. W rzeczywistości jednak wyuczona bezradność jest typowym mechanizmem radzenia sobie. Ludzie stają się nieaktywni w wyniku wyuczonej bezradności. Nawet jeśli mają szansę na to, jednostki nie usuwają się ze stresujących okoliczności, gdy mają taką możliwość. Wszystko, od duszącego, nudnego pracy po zły związek, może się zakwalifikować jako jeden z nich. Niestety z czasem ta niezdrowa strategia radzenia sobie w końcu spowoduje wzrost stresu. Najważniejszą lekcją, którą należy oderwać od tego: zmienne środowiskowe, a także negatywne mechanizmy radzenia sobie, odgrywają rolę w rozwoju choroby.

Natalie, jedna z pacjentów autora, nabrała bezradności w wyniku niezdolności do radzenia sobie z różnymi stresami w jej życiu. Przez wiosnę i lato 1996 r. Jej poziom stresu osiągnął niebezpiecznie wysoki poziom. Jej 16-letni syn został zwolniony z zakładu rehabilitacji narkotyków w marcu. Następnie, w lipcu, jej mąż, Bill, miał operację, aby usunąć nowotworowy guz z jego brzucha. Po pewnym czasie odkryli, że rak Billa przeszedł do jego wątroby. Tymczasem Natalie odczuwała zmęczenie, zawroty głowy i dzwonienie w jej uszach przez cały dzień. Kiedy w maju cierpiała na zawroty głowy, skan CT ujawnił, że w jej mózgu nie było nieprawidłowości. Stwardnienie rozsiane, często znane jako MS, jest chorobą neurologiczną, która wpływa na funkcjonowanie komórek w ośrodkowym układzie nerwowym. W lipcu MRI ujawnił, że pacjent miał chorobę.

Dokładna etiologia stwardnienia rozsianego pozostaje tajemnicą. Możliwe jest przekazanie genetycznej podatności na chorobę, ale nie jest możliwe przekazanie samej choroby. Ponadto nawet osoby, które mają wszystkie podstawowe geny dla stwardnienia rozsianego, nie są pewne, że choroba. Aby się objawił, naukowcy uważają, że muszą być aktywowane przez zmienne środowiskowe, takie jak stres. W rezultacie, według badań, 85 procent pacjentów ze stwardnieniem rozsianym stwierdziło, że ich objawy zaczęły się manifestować po podjęciu bardzo stresującego incydentu. W podobnym duchu pacjenci z MS, którzy doświadczają silnego stresu, takie jak problemy małżeńskie lub niestabilność finansowa, są prawie cztery razy bardziej narażeni na pogorszenie objawów niż ci, którzy tego nie robią.

Z drugiej strony podstawową kwestią nie jest występowanie stresujących sytuacji. Zamiast tego jest to stan bezsilności uwarunkowany przez środowisko w obliczu takich trudności. Natalie ciężko pracowała, aby opiekować się mężem, pomimo faktu, że miał romans, był pijakiem i często upokorzyła ją publicznie. Pomimo swojego stwardnienia rozsianego Natalie poświęciła swój czas opiece nad małżonkiem. Z powodu niedyskrecji męża Natalie, niestety, nabrała wyuczonej bezradności jako sposób radzenia sobie z nimi. To bez wątpienia doprowadziło do jej stwardnienia rozsianego. Emocje Natalie zostały stłumione w wyniku jej odmowy odmowy. Stresory w jej życiu nie były już dla niej źródłem aktywnego napięcia. Jednak chociaż mogła być w dobrym zdrowiu, jej układ odpornościowy był podatny na napaść.

Poczucie bólu fizjologicznego ludzi może zostać zmienione w wyniku traumatycznych sytuacji.

Kiedy ostatni raz ktoś poradził ci „zaufać swoim instynktom?” Ogólnie rzecz biorąc, jest to dobra rada - i jest dokładna. Wynika to z faktu, że twój mózg i jelita, często znane jako jelit, nieustannie się ze sobą komunikuje. Organy sensoryczne, takie jak skóra, oczy i słuch, dostarczają informacji mózgu, który następnie przekazuje je do żołądka. Ale po pierwsze, emocjonalne regiony mózgu muszą przetwarzać informacje. Następnie procesy fizjologiczne w żołądku służą do wspierania interpretacji utworzonej przez mózg. Powoduje to „odczucia jelit”, które świadomie jesteśmy świadomi.

Możemy stać się nadwrażliwe do kanału komunikacji mózgu, jeśli napotkamy zbyt wiele zdarzeń „oszałamiających jelit”, takich jak uraz lub przewlekły stres, w krótkim czasie. Może to spowodować wywołanie nerwów nawet przez najmniejsze bodźce. Innymi słowy, osoba, która stała się nadwrażliwy, odczuwa większy ból niż ktoś, kto nie stał się nadwrażliwy w tych samych warunkach. Najważniejsze przesłanie jest następujące: poczucie bólu fizjologicznego ludzi może zostać zmienione w wyniku traumatycznych sytuacji. Ci, którzy cierpią na zespół jelita drażliwego, często znanego jako IBS, mają nieprawidłowe działanie jelit w wyniku przyczyn neurologicznych, które są szczególnie zauważalne. Uważa się, że IBS jest chorobą funkcjonalną, ponieważ pomimo zakłócania funkcjonowania organizmu, jego objawów nie można wyjaśnić infekcją lub innymi nieprawidłowościami.

Pacjenci z IBS i innymi zaburzeniami funkcjonalnymi częściej niż ogólna populacja doświadczają wykorzystywania seksualnego i fizycznego. Może to być jeden z powodów, które zmieniają zwykłe reakcje układu nerwowego, powodując, że są bardziej podatne na stresujące bodźce niż w innym przypadku. Aby rzucić światło na tę funkcję, jedno badania zawyżały rodzaj balonu w okrężnikach badanych, aby spowodować ich wzdęcia. Osoby cierpiące na problemy funkcjonalne wykazywały nadwrażliwość na wzdęcie, co powoduje znacznie wyższy dyskomfort niż doświadczały grup kontrolnych.

Jednak wyższy poziom dyskomfortu nie był jedynym czynnikiem, w którym osoby odróżniające cierpiące od problemów funkcjonalnych od populacji ogólnej. Podczas zawyżenia balonu, skany mózgu ujawniły aktywność kory przedczołowej u uczestników, co nie było widoczne w grupie kontrolnej. To pokazuje, że mózgi osób z problemami funkcjonalnymi postrzegają sygnały fizjologiczne jako poważniejsze niż w populacji ogólnej. Wspomnienia afektywne są przechowywane w korze przedczołowej, która jest również odpowiedzialna za pomoc w zrozumieniu bieżących wydarzeń w kontekście poprzednich doświadczeń. Ten region mózgu jest zaangażowany, gdy następuje coś znaczącego emocjonalnie, co wskazuje, że ma miejsce coś ważnego. Jednak aktywacja nie jest produktem świadomego wyboru; Jest to raczej konsekwencja aktywowanych ścieżek neuronowych.

W konsekwencji, ponieważ uraz psychiczny jest podstawą, jest to rozum, że interwencja psychologiczna może być pomocna w leczeniu problemów funkcjonalnych. Wyniki badań wykazały, że krótka seria dwugodzinnych sesji terapii grupowej pomogła pacjentom z IBS w rozwoju bardziej skutecznych mechanizmów radzenia sobie z behawiorami. W rezultacie spowodowało to spadek dolegliwości żołądka, a zmniejszenie było nadal widoczne podczas egzaminu kontrolnego dwa lata później.

Uważa się, że niektóre choroby są powiązane z niektórymi typami osobowości.

W 1998 r., Na dziewiątym międzynarodowym sympozjum ALS, dwóch neurologów dostarczyło prezentację zatytułowaną „Dlaczego pacjenci z ALS są tak miłe?” Poproszono ich o wyjaśnienie, dlaczego pacjenci z ALS są tak przyjemni. ALS jest chorobą, która wpływa na komórki nerwowe, które rządzą ruchem mięśni, a jeden z autorów wyraził intrygujące twierdzenie dotyczące techników, którzy przeprowadzają testy w celu ustalenia, czy pacjenci mają chorobę. W rezultacie technicy często przestrzegali swoich ustaleń z uwagami, takimi jak „ten facet nie może mieć ALS, ponieważ nie jest wystarczająco uprzejmy”. Wbrew powszechnemu przekonaniu ogromna większość z tych prognoz okazała się dokładna. Teraz bycie miłym nie wydaje się być bardzo naukowym pomiarem. Niemniej jednak, zgodnie z ustaleniami badań, przyjemność jest uważana za znaczący element „osobowości ALS”. Najważniejsze przesłanie jest następujące: uważa się, że niektóre choroby są powiązane z niektórymi typami osobowości.

Ludzie, którzy mają ALS, znane również jako stwardnienie zanikowe boczne, często mieli podobne dzieciństwo, z emocjonalnym deprywacją lub utratą w wyniku ich stanu. Te z kolei często powodują tłumienie emocjonalne i nadmierną staranność w dojrzałości, co może sprawić, że ktoś jest zawsze „miły”. W przypadku Lou Gehrig, znanego baseballistka New York Yankees, był przykładem osobowości ALS. Gehrig dorastał w trudnym środowisku; Wszystkie jego młodsze rodzeństwo zginęło w ciągu roku od urodzenia, a jego ojciec cierpiał między innymi na alkoholizm i padaczkę.

Przez wiele lat, zanim zdiagnozowano ALS, Gehrig był znany ze swojej wielkiej życzliwości i hojności. Pewnego razu kolega Yankee tak zachorował przez przeziębienie, że Gehrig musiał zabrać go do domu, aby opiekować się matką Gehriga, która była wówczas chora. W nocy towarzysz spał w łóżku Gehrig, podczas gdy Gehrig spał na kanapie. Z drugiej strony jego życzliwość nie rozszerzyła się na sposób, w jaki się traktował. Mówiono również, że Gehrig „żelazny koń” odmówił opuszczenia jakichkolwiek gier z powodu choroby lub kontuzji - nawet gdy jego palce zostały rozbite w tym procesie - przyniosł mu pseudonim. W podobnym duchu wielu pacjentów z rakiem wydaje się mieć pewne cechy. Reakcje fizjologiczne na stres u osób z czerniakiem, pacjentami z chorobą serca i zdrową grupą kontrolną badano w eksperymencie przeprowadzonym w 1984 r. Uczestnicy otrzymali slajdy, które obejmowały komentarze, takie jak „jesteś nieatrakcyjny” i „Jesteś wyłącznie odpowiedzialny za twoje działania ”.

Reakcje fizjologiczne były takie same we wszystkich grupach badanych. Z drugiej strony pacjenci z czerniakiem najprawdopodobniej twierdzili, że nie czuli się zaniepokojeni ani martwili się po zobaczeniu wiadomości. Ich odpowiedzi pokazały, że tłumili swoje emocje - i że próbują stworzyć silną fasadę. Pomimo tych dziwnych podobieństw należy pamiętać, że żadna charakterystyka osobowości nie może przede wszystkim prowadzić do ALS, raka ani żadnej innej choroby. Jednak gdy te cechy są połączone z predyspozycją genetyczną, ktoś może być bardziej podatny na choroby.

W ciągu pierwszych kilku lat życia ludzie uczą się wchodzić w interakcje ze środowiskiem zewnętrznym.

Ludzki mózg jest jedynym w swoim rodzaju stworzeniem. Mózg noworodka jest mały i nierozwinięty, gdy po raz pierwszy wyłania się z łona matki po urodzeniu. Z drugiej strony ten mózg rozwija się w szybkim tempie. Według badań naukowych około 90 procent rozwoju mózgu ma miejsce po urodzeniu. Pierwsze miesiące życia są szczególnie ważne, ponieważ nasze mózgi rozwijają miliony nowych połączeń. W rezultacie nie jest trudno myśleć, że nasze środowisko ma znaczący wpływ na naszą wiedzę o świecie, gdy jesteśmy niemowlętami. Wszyscy odziedziczymy pewien potencjał genetyczny, ale aby ten potencjał został spełniony, musi być go pielęgnowany i rozwijany. Konieczne jest, aby ludzki wzrost mózgu miał pozytywne, troskliwe połączenia emocjonalne, które podniecają komórki nerwowe i edukują nas, jak funkcjonować w środowisku zewnętrznym.

Najważniejszą lekcją, którą należy oderwać od tego: w ciągu pierwszych kilku lat życia ludzie uczą się wchodzić w interakcje ze środowiskiem zewnętrznym. Zrozumienie świata przez dzieci jest tworzone poprzez interakcje z rodzicami. Dzieciak uczy się bardzo wcześnie, czy żyje w świecie zaniedbania, antagonizmu i obojętności - czy też żyje w świecie miłości i akceptacji. Kontakt fizyczny jest bardzo niezbędny we wczesnych latach życia dziecka. Rozwój i rozwijanie się w wyniku dotyku naszych rodziców jest bardzo korzystne. Nie jest to jednak wystarczające samo w sobie. Konieczne jest również posiadanie wysokiego poziomu dostrojenia, co pokazuje, że rodzic jest „dostrojony” do potrzeb emocjonalnych swojego dziecka. Rodzice, którzy nie są wrażliwi na potrzeby swoich dzieci, mogą próbować bawić się śpiącym lub spoczynkowym dzieckiem, całkowicie lekceważąc fakt, że dziecko może potrzebować przerwy.

Brak uważności i kontaktu fizycznego ma długoterminowe konsekwencje dla rozwoju dziecka. „Dziwna sytuacja”, dobrze znany eksperyment psychologiczny, jest dobrą ilustracją tego punktu. Rok spędził monitorowanie interakcji między parami matki w domu w ramach tego projektu. Następnie pary zabrano do laboratorium. Niemowlęta spędzają trzy minuty samotnie z matką, trzy minuty z matką i nieznajomym, trzy minuty z nieznajomym i trzy minuty same z matką.

Odkrycia eksperymentu otwierały oczy. Niemowlęta, które otrzymały uważną opiekę w domu, wykazywały objawy braku matek, gdy zostały oddzielone - ale szybko pocieszały się po powrocie matki do środowiska domowego. Posiadły bezpieczne techniki przywiązania. Z drugiej strony inne niemowlęta wykazywały różne niepewne zachowania. Na przykład unikające dzieci nie wykazywały objawów dyskomfortu po usunięciu z matek, ale wykazywały sygnały stresu po ponownym z nimi ponownym. Porównując osoby, które miały bezpieczny styl przywiązania jako dzieci z niepewnie przywiązanymi odpowiednikami, ci, którzy mieli bezpieczny styl przywiązania, ponieważ niemowlęta uzyskały wyższe wyniki pod miarami dojrzałości emocjonalnej, interakcji równorzędnych i osiągnięć akademickich jako nastolatków. Bez wątpienia nasze najwcześniejsze lata istnienia wpływają na to, jak wchodzimy w interakcje z resztą świata jako dorośli - nawet jeśli nie jesteśmy tego świadomi.

Zaakceptuj siłę negatywnej myśli jako środka przezwyciężenia stresu.

Mówiąc o wpływie emocji, stresu, osobowości i relacji na choroby, łatwo jest poczuć się, jakbyś obwiniał się za swoje problemy zdrowotne - lub tak, jakbyś obwiniał innych za problemy zdrowotne. Jest to jednak dalekie od rzeczywistości w praktyce. Zamiast tego identyfikacja i zajęcie się przyczyn choroby może pomóc w przyjęciu odpowiedzialności za siebie i swoich działań. Jest mniej prawdopodobne, że będziesz pasywną ofiarą swojej choroby, tym więcej wiedzy o sobie otrzymujesz. Im bardziej kontrolujesz swoją sytuację, tym lepsze są twoje perspektywy ostatecznego podboju choroby. Najważniejsze przesłanie jest następujące: Zaakceptuj siłę negatywnej myśli jako środka przezwyciężenia stresu.

Autor widział wielu pacjentów, którzy byli zakłopotani, dlaczego nabyli raka podczas pracy w opiece paliatywnej. Jeden facet powiedział, że zawsze był optymistycznym myślicielem i że nigdy nie ulegał ponurym pomysłom w swoim życiu. Więc co mogło sprawić, że uzyskał raka? Szczerze mówiąc, nie jest to takie łatwe. Podczas gdy szczęśliwe uczucia mogą przyczynić się do dobrego samopoczucia, ciągłe optymistyczne myślenie może również służyć jako szkodliwa strategia radzenia sobie w niektórych sytuacjach. Unikanie nieprzyjemnych rzeczy powoduje tłumienie negatywnych uczuć, podnoszenie poziomu stresu i ostatecznie predysponowanie się do choroby. Zamiast tego korzystne jest uczestniczenie w pewnych negatywnych wzorcach myślowych. To nie oznacza, że ​​należy żyć tak, jakby szkło było w połowie puste. Zamiast tego pociąga za sobą przyjęcie i przyjęcie wszystkich aspektów rzeczywistości - nawet negatywnych aspektów. Następnie możesz wymyślić, jak poprawić sytuację.

Badanie wpływu negatywnego myślenia potwierdza to, co wiele osób już wie. Zgodnie z ustaleniami badań przeprowadzonych w San Francisco supresja emocjonalna u pacjentów z czerniakiem było pozytywnie związane z nawrotem i śmiertelnością. Jednak według innych badań ci, którzy byli mniej akceptowali i rezygnowali z choroby-i którzy mieli trudniejszy czas w radzeniu sobie z ich diagnozą.

W rezultacie nie powinno dziwić, że wsparcie psychologiczne może mieć znaczący wpływ na proces gojenia raka. Badania przeprowadzone w UCLA analizowały 34 osoby z czerniakiem etapu 1 - połowa uczestników była w grupie kontrolnej, podczas gdy druga połowa uczestniczyła w sześciu sesjach terapii grupowej w ciągu sześciu tygodni. W ciągu następnych sześciu lat zmarło dziesięć osób w grupie kontrolnej, a trzy miało nawrotów choroby. Dla porównania zmarły tylko trzy osoby w grupie leczenia, a cztery osoby doświadczyły nawrotów raka. Kiedy osoby są chore, wielu z nich reaguje, odmawiając lub lekceważy ich objawów. Jednak nie tego potrzebują nasze ciała. Zamiast tego musimy nauczyć się rozpoznawać i rozumieć podstawowe przyczyny naszego stresu - i ostatecznie naszego stresu.

Kiedy ciało mówi, że nie jest ostatnim rozdziałem książki.

Nadrzędnym tematem tych notatek jest to, że zdrowie jest złożonym aktem równoważenia, a przedłużający się stres może zdenerwować tę równowagę poprzez spowodowanie uszkodzenia naszych układów immunologicznych i neurologicznych. Przewlekły stres może, w najgorszych przypadkach, prowadzić do rozwoju i pogorszenia chorób, takich jak stwardnienie rozsiane (MS), rak i choroba Lou Gehrig (ALS). Tylko uznanie i radzenie sobie z naszymi szkodliwymi strategiami radzenia sobie, szkodliwe cechy osobowości i tłumione emocje możemy skutecznie zwalczać stres i odzyskać nasze dobre samopoczucie. Porady przydatne: Popraw zdolność do skutecznego komunikowania się wściekłości. Jeśli chodzi o wściekłość, istnieje ciekawy paradoks: tłumienie go może powodować problemy fizjologiczne, ale wyrażanie go poprzez krzyki, krzyki i uderzające obiekty może również powodować problemy fizjologiczne. Zamiast tego te tradycyjne, dziecinne metody wyrażania gniewu służą odwróceniu ludzi od prawdziwego poczucia wściekłości. Sztuką jest pozwolenie sobie na złość bez odwetowania, działając gwałtownie w reakcji. Zamiast tego weź głęboki oddech i pozwól gniewowi się umyć.

Kup książkę - When the Body mówi No autor: Gabor Maté M.D.

Scenariusz BrookPad Zespół oparty na tym, gdy ciało mówi NO Gabor Maté M.D.

 



Starszy post Nowszy post


Zostaw komentarz

Pamiętaj, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem